رابطه اضطراب و خودکارآمدی با اهمالکاری تحصیلی در دانشجویان شهر تهران: نقش واسطهای کمالگرایی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22111/jeps.2022.6722چکیده
هدف این پژوهش بررسی نقش واسطهای کمالگرایی در رابطه میان اضطراب حالت – صفت و خودکارآمدی با اهمالکاری تحصیلی در دانشجویان شهر تهران بود. روش تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی و شرکتکنندگان 349 نفر از دانشجویان دانشگاه پیام نور شهر تهران بودند که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند و به پرسشنامههای خودکارآمدی عمومی، کمالگرایی، اهمالکاری و اضطراب حالت-صفت پاسخ دادند. نتایج معادلات ساختاری نشان داد که بر اساس اضطراب صفت – حالت، خودکارآمدی و کمالگرایی مثبت میتوان اهمالکاری تحصیلی را پیشبینی نمود و کمالگرایی منفی نیز بهطور معناداری اهمالکاری تحصیلی را پیش بینی کرد. همچنین نقش واسطهای کمالگرایی در رابطه میان اضطراب صفت - حالت و خودکارآمدی با اهمالکاری تحصیلی مورد تأیید قرار گرفت و مدل مفروض با توجه به شاخصهای X2، GFI، AGFA، CFI و RMSEA که به ترتیب برابر با نمرات 92/2، 99/0، 98/0، 97/0 و 42/0 میباشد،از برازش مناسب و قابلقبولی برخوردار است. بر اساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که کاهش اضطراب و کمالگرایی منفی و ارتقاء خودکارآمدی و کمالگرایی مثبت میتوانند در کاهش اهمالکاری تحصیلی دانشجویان مؤثر باشند. بنابراین میتوان در طراحی مداخلات مربوط به کاهش اهمالکاری تحصیلی این مؤلفهها را در نظر گرفت.