تدوین مدل اثر فرانوگرایی در مدیریت بر توسعۀ ورزش
نویسندگان
1
2
3
4
doi
10.22089/smrj.2016.817چکیده
امروزه، پیچیدگی و محیط متغیر، لزوم بهروزبودن و آشنایی مدیران با فرایندها و رویههای نوین مدیریت در سازمان ها را بیش از پیش نمایان می سازد؛ ازاینرو، پژوهش حاضر با هدف بررسی نگرش فرانوگرا یی در مدیریت و اثر آن در توسعۀ ورزش انجام گرفت. روش پژوهش، همبستگی بوده و به شکل میدانی صورت گرفته است. جامعۀ این پژوهش را متخصصان و صاحبنظران حوزۀ مدیریت و ورزش تشکیل دادند. محقق از روش نمونه گیری نظری در این تحقیق با توجه به جامعه تحقیق استفاده نمود (160= N ) که در نهایت 112 پرسشنامه دریافت گردید. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های محقق ساخته برگرفته از ابزار مدیریت فرانوگرای شعبانی (1392) و توسعه ورزش پورکیانی (1393) استفاده گردید. از آزمونهای کالموگروف اسمیرنف و همبستگی اسپیرمن در نرم افزار اس.پی.اس.اس نسخه 22 و روایی سازه و مدلسازی معادلات ساختاری در نرمافزار لیزرل نسخه 8 . 8 استفاده شد. نتایج نشان میدهد که بین مدیریت فرانوگرا و توسعۀ ورزشی و مؤلفه های آن رابطه وجود دارد. همچنین، ضرایب رگرسیونی و مقادیر تی، مدل ارتباطی را تأیید میکند. براساس یافته ها مشخص میشود که لزوم توجه ویژه به تعاملات سازمانی مناسبتر و نیز رویه های کاری و مناسبات در سازمان، به ویژه در سازمانهای ورزشی، بیش از پیش به توسعۀ ورزش در سطح قهرمانی، همگانی و تعلیم وتربیتی کمک خواهد نمود.