بررسی موانع خصوصی‌سازی باشگاه‌های لیگ حرفه‌ای فوتبال ایران

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی مشهد

2 دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار

3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

doi
10.22089/smrj.2016.753
چکیده

پژوهش حاضر که به شناسایی و رتبه­بندی موانع خصوصی­سازی باشگاه­های حرفه­ای فوتبال کشور در سال 1391-1390 پرداخته است، به لحاظ هدف، کاربردی می­باشد و ­در دو­ مرحله اجرا شده است؛ ­مرحلۀ اول به­صورت کیفی و اکتشافی و ­مرحلۀ دوم­ به­شکل توصیفی ـ پیمایشی­. مدیران­ عامل باشگاه ­ های فوتبال لیگ برتر و دستۀ یک، رؤسای کمیته ­ های مختلف فدراسیون فوتبال ومسئولین هیأت ­ های فوتبال استان­ها، اساتید مدیریت ورزشی و برخی از اساتید علوم اجتماعی، مدیریت و اقتصاد که با مسائل باشگاه ­ های حرفه­ای فوتبال آشنایی دارند، خبرنگاران فوتبال­نویس که با مسائل خصوصی ­ سازی آشنا می­باشند و نیز برخی از صاحب ­ نظران فوتبال و خصوصی ­ سازی (173 N= ) به­­عنوان نمونۀ پژوهش انتخاب گردیدند (روش سرشماری). گردآوری اطلاعات به دو صورت مصاحبه و به شیوه میدانی، با استفاده از پرسشنامه انجام شد که روایی آن توسط اساتید و خبرگان تأیید شده و پایایی آن، به روش آلفای کرونباخ 86/0 به دست آمد. به منظور رتبه­بندی موانع کلی از روش ای. اچ. پی  با استفاده از نرم­افزار اکسپرت چویس 2000 و همچنین از آزمون فریدمن به منظور رتبه­بندی کلی و  زیر مجموعه­های هر یک از موانع با استفاده از نرم­افزار اس . پی . اس . اس نسخه 19 انجام گردید. نتایج رتبه­بندی موانع با استفاده از تکنیک ای. اچ. پی نشان می­دهد که موانع اقتصادی، سیاسی ـ حقوقی، مدیریتی و فرهنگی ـ اجتماعی به­ترتیب مهم­ترین موانع برای خصوصی­سازی لیگ حرفه­ای فوتبال کشور می­باشند.