بررسی عوامل دخیل در مدل بارش-روانابِ شماره منحنی
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز
2 گروه مهندسی عمران- دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
doi
10.22125/iwe.2024.413691.1742چکیده
تخمین میزان رواناب سطحی و مطالعه رابطه بارش-رواناب مهمترین موضوع در مطالعات هیدرولوژی آبهای سطحی است. به کارگیری روشهای ساده برای برآورد رواناب در کاربردهای هیدرولوژیکی بهخصوص در حوضههای آبریز فاقد ایستگاه و آمار اندازهگیری از اهمیت ویژهای برخوردار است. احتمالاً سادهترین روش مفهومی برای پیشبینی رواناب استفاده از مدلِ بارش-رواناب شماره منحنی است که در اصل جهت مدلسازی میزان عمق رواناب ناشی از رگبارهای بارندگی در حوضههای آبریز کوچک کشاورزی و مراتع ایجاد شده است، اما تاکنون در انواع کاربردهایی غیر از آنچه در ابتدا در نظر گرفته شده بود استفاده شده است. مطالعه منابع مختلف نشان میدهد تحقیق در زمینه نحوه استفاده از این مدل همچنان در حال رشد و اصلاح بوده و نیاز به پیشرفت دارد. در پژوهش حاضر اولاً مروری بر مطالعاتی که به بررسی فاکتورهای دخیل در روش شماره منحنی برای برآورد میزان رواناب پرداختهاند، انجام شده که از نتایج اصلی این مطالعات میتوان به ارائه پیشنهاد تغییر مقدارِ نسبت تلفات اولیه استاندارد(یعنی تغییر عدد λ از عدد ۲/۰ به عدد ۰۵/۰) بر اساس اندازهگیری های گسترده میدانی و نیز لحاظ کردن کلاسهای پاسخ بارندگی-رواناب در هنگام استفاده از روش شماره منحنی اشاره کرد ثانیاً به بعضی از چالشهای باقیمانده و چشمانداز آینده در خصوص این روش اشاره شده است.
