تعیین غلظت کشنده (LC 96h) عصاره هیدروالکلی سیر (Allium sativum L.) و اثرات آن بر بافت آبشش بچه تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus)

نویسندگان

1 استادیار، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، تهران

2 کارشناس ارشد شیلات، بخش اکولوژی، مؤسسه تحقیقات بین‌المللی تاسماهیان دریای خزر، رشت

3 کارشناس ارشد شیلات، بخش بهداشت و بیماری‌ها، مؤسسه تحقیقات بین‌المللی تاسماهیان دریای خزر، رشت

4 دانشیار، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، تهران

5 کارشناس، بخش بهداشت و بیماری‌ها، مؤسسه تحقیقات بین‌المللی تاسماهیان دریای خزر، رشت

6 دکترای حرفه‌ای دامپزشکی، بخش بهداشت و بیماری‌ها، مؤسسه تحقیقات بین‌المللی تاسماهیان دریای خزر، رشت

doi
10.22092/ijmapr.2015.11926
چکیده

امروزه اهمیت استفاده از گیاهان دارویی در مبارزه با بیماری‌های عفونی و غیرعفونی کاملاً آشکار بوده و لزوم جایگزینی آنها با داروهای شیمیایی به‌ویژه در صنعت آبزی‌پروری ضروری به‌نظر می‌رسد. این مطالعه با هدف بررسی و تعیین غلظت کشندگی عصاره هیدروالکلی سیر (Allium sativum L.‌) در بچه تاسماهی ایرانی در راستای اجرای مطالعات کاربردی انجام شد. این تحقیق بر روی بچه تاسماهیان ایرانی با میانگین وزنی 51/0 ± 22/3 گرم اجرا شد. به‌منظور مطالعه تأثیرات این عصاره‌ها، 240 عدد بچه تاسماهی در 7 تیمار و یک گروه شاهد (هر تیمار با سه تکرار) در نظر گرفته شد. طی مدت آزمایش، کلیه فاکتورهای فیزیکوشیمیایی آب نظیر درجه حرارت، اکسیژن محلول، pH، نیتریت، نیترات، آمونیوم، هدایت الکتریکی و سختی نیز در تیمارهای مختلف اندازه‌گیری شد. این آزمایش براساس روش O.E.C.D و در مدت زمان 96 ساعت اجرا گردید. بدین منظور با استفاده از روش محاسباتی Probit Analaysis، نسبت به ترسیم معادله خط رگرسیون و بعد تعیین مقادیر مختلف غلظت‌های کشنده اقدام گردید. در این تحقیق میزان LC10، LC50 و LC90 عصاره هیدروالکلی سیر به‌ترتیب معادل 91/909، 97/1279 و 52/1800 میلی‌گرم در لیتر تعیین شد. نتایج حاصل از بررسی میکروسکوپی بافت‌های آبشش در تیمار‌های مختلف پس از انجام مراحل مختلف بافت‌شناسی، حکایت از وجود ضایعاتی نظیر پرخونی، هیپرپلازی، طویل شدن لاملای ثانویه، نکروز سلولی و چسبندگی لاملای ثانویه به همدیگر داشت.