مدلسازی عددی اثرات ترمودینامیکی آب دریا بر خوردگی سازههای ساحلی و فراساحلی جنوب ایران
نویسندگان
1 گروه عمران، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران.
2 گروه مهندسی عمران و مهندسی مدیریت منابع آب دانشگاه آزاد اسلامی مهاباد
3 گروه عمران، دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلیتکنیک تهران)، تهران، ایران.
doi
10.22125/iwe.2023.405562.1732چکیده
در اطراف دریاهای ایران مخازن نفتی متعددی وجود دارد. سازه های دریایی به دلیل قرار گرفتن در محیط دریایی به دلیل بتنی یا فلزی بودن در معرض خوردگی و تخریب قرار می گیرند. بنابراین در ساخت سازه دریایی بررسی شرایط مختلف دریا و همچنین اعماق مختلف آب در محل ساخت سازه ضروری است. در این پژوهش تغییرات ماهانة دما و شوری سطح دریا بهعنوان دو خاصیت مهم آب دریا، با استفاده از مدل MITgcm که یک مدل سه بعدی و غیرخطی است، با دقیقترین اطلاعات عمقسنجی و با دقت مکانی 2 دقیقه مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. به این منظور دادههای دما، شوری، نرخ تبخیر منهای بارندگی، باد، شار گرمای خالص با دقت زمانی یک ماهه و دقت مکانی یک درجه به عنوان دادههای اولیه به مدل معرفی گردید. نتایج سال آخر مدلسازی نشان میدهند که بیشترین مقادیر شوری سطح دریا به مقدار PSU 3/37 و نیز دمای سطح دریا به مقدار 2/32 درجه سانتیگراد در فصل تابستان و در نزدیکی سواحل جنوبی ایران رخ میدهد. از طرفی شدت بادها در دریای عربی در فصل تابستان نسبت به فصول دیگر سال بیشتر بوده و شدت جریانات سطحی نیز بیشتر است.