رابطهی ساختار هدفی کلاس با درگیری تحصیلی و سازگاری اجتماعی با تأکید بر نقش واسطهای اهداف پیشرفت اجتماعی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 استادیار فلسفۀ تعلیم و تربیت، دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید مطهری، زاهدان، ایران.
3 دانشیار روانشناسی تربیتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.22111/jeps.2021.6527چکیده
هدف از پژوهش حاضر تعیین رابطهی ساختار هدفی کلاس با درگیری تحصیلی و سازگاری اجتماعی با تأکید بر نقش واسطهای اهداف پیشرفت اجتماعی بود. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعهی آماری پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دختر پایه یازدهم شهر بیرجند در سالتحصیلی 98-1397 بود بر اساس جدول مورگان 318 نفر از طریق روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامهی ساختار ادراک شده کلاس درس میدلی، کاپلان، میدلتون و مینیر (1988)، پرسشنامهی درگیری تحصیلی ریو (2013)، پرسشنامهی سازگاری اجتماعی سینها و سینگ (1993) و پرسشنامهی اهداف پیشرفت اجتماعی ریان و هاپکینز (2003) بود. جهت تجزیهوتحلیل دادهها از مدلسازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی به وسیله نرمافزار Smart PLS3 انجام شد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که ساختار هدفی بر درگیری تحصیلی و سازگاری اجتماعی تأثیر معناداری دارد (01/0P<)؛ و همچنین ساختار هدفی بر درگیری تحصیلی و سازگاری اجتماعی از طریق اهداف پیشرفت اجتماعی تأثیر غیرمستقیم دارد (01/0P<). به طور کلّی، یافته های این پژوهش بیانگر اهمیت توجه به نقش ساختار هدفی کلاس و اهداف پیشرفت اجتماعی در افزایش درگیری تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آزمون بود.
