مکانیابی اراضی مستعدّ توسعهی باغهای میوه با تأکید بر عناصر و عوامل اقلیمی ـ کشاورزی با رویکرد GIS & RS(مطالعهی موردی : گردو ـ استان تهران)
نویسندگان
1
2
3
4
doi
چکیده
در بین عوامل مختلف تأثیرگذار در تولید محصولات کشاورزی، شرایط جوّی از مهمترین متغیّرهای محیط طبیعی است که بشر در مقیاس کوچک (میکرو)، آن هم با صرف هزینههای گزاف، قادر به کنترل آن نیست. در این مطالعه نیز به تأثیر عناصر و عوامل اقلیمی در مکانیابی اراضی مستعدّ توسعهی باغهای گردو پرداخته شده است. در این پژوهش ناسازگاری هر عامل بررسی شده، سبب نابودی گیاه و نامستعد بودن منطقه از نظر توسعهی کشت میشود، بنابراین از روش مدل منطقی بولین برای تلفیق لایههای اطلاعاتی استفاده شده و با استفاده از عملگرهای AND و OR منطقی، لایههای مختلف که بهصورت باینری هستند، تلفیق شده است. برای این کار، نخست نقشهی آستانههای سازگاری گردو از نظر ارتفاع و شیب تهیّه شده و سپس در مناطقی که این عوامل محدودیتی ایجاد نمیکنند، عوامل دیگر مؤثّر بر رشد، مانند عناصر اقلیمی، شامل نیاز سرمایی، دمای موردنیاز در مراحل مختلف رشد، باد، رطوبت و غیره بررسی شده است و درنهایت، عرصههای مستعدّ کشت گردو با توجّه به نقشهی کاربری اراضی استخراج شدند. با توجّه به نتایج بهدستآمده از این پژوهش ،در سطح استان تهران 2/630094 هکتار قابلیّت توسعهی اراضی مستعدّ کشت درختان گردو وجود دارد که با توجّه به ارزش اقتصادی این محصول و نقش آن در صادرات کشور، پیشنهاد میشود که توسعهی باغهای گردو در برنامهریزی پنجسالهی چهارم مورد توجّه قرار گیرد.