نقش واسطهای خودپنداشت تحصیلی در رابطه بین ادراک از جوّ مدرسه و تحصیلگریزی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی،واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
3 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه فرهنگیان تهران، تهران، ایران
doi
10.22111/jeps.2021.6411چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش واسطهای خودپنداشت تحصیلی در رابطه بین ادراک از جو مدرسه و تحصیلگریزی بود. پژوهش حاضر از نوع همبستگی و به روش مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش تمامی دانشآموزان دوره متوسطه دوم منطقه درودزن (1366 نفر) در سال تحصیلی 99-1398 بودند. شرکتکنندگان 311 دانشآموز (139 پسر و 172 دختر) بودند که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند و مقیاسهای ادراک از جو مدرسه وی، ردی و رودس، تحصیلگریزی خرمایی و صالحاردستانی و سیاهه خودپنداشت تحصیلی چن و تامپسون را تکمیل کردند. بهمنظور پاسخگویی به فرضیههای پژوهش از مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها نشان دادند که اثر مستقیم ادراک از جو مدرسه بر تحصیلگریزی معنادار نبود؛ اما اثر مستقیم ادراک از جو مدرسه بر خودپنداشت تحصیلی و اثر مستقیم خودپنداشت تحصیلی بر تحصیلگریزی معنادار بود؛ همچنین، اثر ادراک از جو مدرسه بر تحصیلگریزی با واسطهگری خودپنداشت تحصیلی معنادار بود (21/0-=β، 002/0=P). بهطور کلی یافتههای این پژوهش، نقش ادراک از جو مدرسه و خودپنداشت تحصیلی را در تبیین تحصیلگریزی نشان داد. در مجموع، یافتههای این پژوهش بیانگر اهمیت توجه به نقش ادراک از جو مدرسه و خودپنداشت تحصیلی در کاهش تحصیلگریزی دانشآموزان بود.
