امکان سنجی استقرار تعاونی های آب بران در شرایط خشکسالی با رویکرد کارآفرینانه در منطقه سیستان
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 استادیار مدیریت کارآفرینی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
3 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربتحیدریه، تربتحیدریه
doi
10.22125/iwe.2023.380398.1698چکیده
در دو دهه اخیر منطقه سیستان از شرایط خشکسالی رنج می برد. نوسانات رودخانه هیرمند و مدیریت ناصحیح منابع آب در این منطقه سبب تشدید بحران آبی گردیده است. در این شرایط، یکی از راه حل هایی که بسیار می تواند به برون رفت از شرایط بحرانی آبی کمک نماید، تعاونی آب بران و آبیاری مشارکتی است. از این رو در این پژوهش امکان سنجی استقرار تعاونی های آب بران در شرایط خشکسالی در منطقه سیستان با رویکرد کارآفرینانه مورد توجه است. برای تحقق هدف مذکور از مدل شباهت به گزینه ایده آل تخت منطق فازی استفاده گردیده است. برای جمع آوری اطلاعات لازم، از طریق مصاحبه و تکمیل پرسشنامه از کارشناسان، خبرگان و کشاورزان استفاده گردید. جهت مدلسازی و حل مدل از نرم افزار MCDMSolver.2018 استفاده شد. در این پژوهش بر اساس سه شاخص اقتصادی، اجتماعی و نگرشی، زیر شاخص ها به 12 مورد تقسیم بندی شد و نهایتاً 3 گزینه مورد بررسی، نظام سنتی، نظام تعاونی تولید، نظام تعاونی روستایی اولویت بندی و رتبه بندی شدند. نتایج پژوهش نشان داد که نظام تعاونی تولید با وزن 56/0 در رتبه نسخت قرار گرفت. در جایگاه دوم نظام تعاونی روستایی با ورن 40/0 و نظام سنتی با وزن 29/0 در جایگاه آخر قرار گرفته است. با توجه به نتایج بدست آمده، می بایست نظام تعاونی آببران در قالب نظام های تولید و روستایی مورد توجه ویژه قرار گیرد.