بررسی رابطه بین خصوصیات جمعیتی علف‌های هرز و کارایی استفاده از نیتروژن در گندم (Triticum aestivum L.) تحت تأثیر مدیریت تلفیقی‌کود

نویسندگان

1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه شهید چمران اهواز

2 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه شهید چمران اهواز

3 گروه خاکشناسی، ، دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
10.22067/jag.v5i4.33010
چکیده

به منظور بررسی رابطه بین خصوصیات جمعیتی علف‌های هرز و به کارگیری نیتروژن در گندم (Triticum aestivum L.) تحت تأثیر مدیریت تلفیقی کود در تراکم‌های مختلف علف ‌هرز آزمایشی به صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سه‌تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز، در سال زراعی 91-1390 انجام شد. تیمار اصلی شامل پنج روش مدیریت تلفیقی کود (شامل 25، 50، 75 درصد کود شیمیایی و هم‌چنین 100 درصد کود شیمیایی و فقط کود بیولوژیکی) و تیمار فرعی شامل سه تراکم علفهرز خردل وحشی (شامل 7، 14، 21 بوته در مترمربع) بود. نتایج آزمایش نشان داد که روش 75 درصد کود شیمیایی به همراه مجموع کودهای بیولوژیکی در تراکم کم علف ‌هرز بیش ترین وزن خشک و تراکم علف‌هرز را دارا بود. در روش 100 درصد کود شیمیایی علف‌های هرز باریک برگ، وزن خشک و تراکم بیش‌تری در مقایسه با گونه‌های پهن برگ دارا بودند. در مقابل در روش فقط بیولوژیکی علف‌های هرز پهن برگ گونه‌ی غالب بودند. با کاهش درصد کود نیتروژن شیمیایی تنوع‌ گونه‌ی غالب علف‌های هرز باریک برگ و پهن برگ کاهش یافت، لذا بیش‌ترین تنوع درگونه‌ی غالب علف ‌هرز مربوط به تیمار فقط کود بیولوژیکی بود. با کاهش میزان نیتروژن کودی، ‌شاخص‌کارایی استفاده از نیتروژن کودی ‌افزایش یافت. به طور‌کلی شاخص‌های کارایی استفاده از کود بیش‌تر تحت تأثیر مقدار کود نیتروژن قرار گرفتند تا تراکم علف ‌هرز. در مجموع نتایج این آزمایش نشان داد که افزایش وابستگی به کودهای بیولوژیکی توان رقابتی گندم را در ابتدای دوره‌ی رشد کاهش داده، لذا باعث افزایش کمیّت و تنوع علف‌های هرز در انتهای دوره‌ی رشد خواهد شد.