بررسی فرایند جذب رنگ آزو بر روی ذرات جاذب پلیمری به عنوان یک جاذب جدید
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان
2 .گروه شیمی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
3 دانشیار گروه آبیاری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا.
doi
10.22125/iwe.2022.228079.1339چکیده
پساب حاصل از صنایع مختلف یکی از منابع اصلی آلودگی زیست محیطی بشمار میرود که اثرات زیان باری بر محیط زیست و حیات جانداران دارد. روش جذب سطحی از روشهای متداول در فرایند حذف آلایندهها به شمار میرود که این فرایند با استفاده از جاذب-هایی با کارایی بالا انجام میپذیرد. پلیمرها گروهی از جاذبهای سنتزی هستند که در فرایند حذف رنگها از محیطهای آبی کارایی بالایی دارند. هدف از کار تحقیقاتی حاضرحذف رنگ کالماگیت به وسیله پلیمر پلی آکریل آمید اصلاح شده به عنوان جاذب سنتزی از آبهای آلوده در شرایط آزمایشگاهی میباشد. در این پژوهش، اثر متغیرهای pH، زمان تماس، مقدار جاذب و غلظت اولیه بر فرایند حذف رنگ کالماگیت از آبهای آلوده مورد بررسی قرار گرفت. همچنین ایزوترمهای لانگمیر، فرندلیچ و تمکین و سینتیکهای واکنش شبه درجه اول، شبه درجه دوم، انتشار درون ذرهای و الوویچ مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدل فروندلیچ تطابق بیشتری با دادههای تجربی داشت و با استفاده از این مدل ماکزیمم ظرفیت جذبmg g-1 5/1732برای جاذب به دست آمد. همچنین نتایج نشان دادند که سینتیک جذب از معادله شبه درجه دوم برای آلاینده کالماگیت مطابقت بیشتری دارد (99/0 R2=). شرایط بهینه به منظور حذف رنگ کالماگیت در مقادیر pH برابر 2، زمان 60 دقیقه، مقدار جاذب 014/0 گرم و غلظت 800 میلیگرم بر لیتر تعیین گردید. نتایج حاصل نشان میدهد که جاذب پلیمری به دلیل داشتن سطح موثر بالا و داشتن گروههای عاملی SO3-N5، ظرفیت بالای جذب و سینتیک سریع واکنش، جاذبی موثر