ارتباط شکفتگی و شفقتورزی به خود در میان دانشجویان ایرانی و سوئدی (مطالعه بین فرهنگی)
نویسندگان
1 دانشیار گروه روان شناسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران.
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد روان شناسی مثبت گرا، دانشگاه آزاد اسلامی مهاباد، ایران.
doi
10.22111/jeps.2021.6049چکیده
مطالعه حاضر با هدف مقایسه بین فرهنگی روابط شکفتگی و شفقتورزی به خود در بین دانشجویان ایرانی و سوئدی انجام شد. روش تحقیق حاضر از نوع همبستگی بود و جامعه تحقیق شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی مهاباد و دانشگاه اپسالای سوئد بود. به منظور دسترسی به هدف پژوهش، 179 دانشجو (99 دانشجوی ایرانی و 80 دانشجوی سوئدی) به مقیاسهای شکفتگی سلیگمن تدوین شده توسط سلیمانی و همکاران(1394) و شفقتورزی به خود نف (2003) پاسخ دادند. روش تجزیه و تحلیل داده ها شامل روش های توصیفی و روش همبستگی پیرسون بود. نتایج نشان داد همبستگی شکفتگی با شفقتورزی به خود در بین دانشجویان ایرانی معنادار بود(01/0≥P) و در بین دانشجویان سوئدی معنادار نبود (01/0≥P). همچنین در بین دانشجویان ایرانی همه مؤلفههای شکفتگی با مؤلفههای شفقتورزی به خود ارتباط معنادار بود (01/0≥P) اما در بین دانشجویان سوئدی معنادار نبود (05/0≤P). بنابراین، شفقتورزی به خود و ابعاد آن (مهربانی و درک خود، مد نظر قرار گرفتن تجارب دشوار شخصی به عنوان بخشی از تجربه مشترک انسانی و ذهن آگاهی) گسترش ابعاد شکفتگی (هیجانات مثبت، مجذوبیت، روابط، معناو پیشرفت) در بر خواهد داشت.