اثر عمق کارگذاری سپر بر آبشستگی خط لوله در فواصل مختلف لوله از بستر
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
2 استادیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد سازههای آبی، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
doi
10.22125/iwe.2022.358061.1667چکیده
با پیشرفت علم، جوامع بشری برای عبور آب و سایر سیالها از بستر دریاها، رودخانهها، نهرها و زهکشهای طبیعی از لولههای انتقال استفاده میکنند. خطوط لوله اگر در مسیر خود از رودخانهها و بستر دریاها عبور کند، در طراحی آنها باید دقت فراوانی بهکار برده شود. هدف اصلی این پژوهش، بررسی اثر عمق کارگذاری سپر بر آبشستگی خطوط لوله در فواصل مختلف لوله از بستر میباشد. آزمایشهای این تحقیق در فلومی به طول 10 متر و عرض 30 سانتیمتر انجام شدند. همچنین، آزمایشهای این تحقیق در شرایط آب زلال (95/0u/uc=) صورت پذیرفت. رسوبات یکنواخت با قطر متوسط یک میلیمتر (mm1d50=) در نظر گرفته شد. در این پژوهش، یک لوله از جنس PVC با قطر خارجی 5/2 سانتیمتر مورد استفاده قرار گرفت. فاصله لوله از بستر (G) بر اساس ضریبی از قطر لوله (0، 25/0، 5/0، 75/0، 1) در نظر گرفته شد. همچنین عمق کارگذاری سپر (Dw) با توجه به ضریبی از قطر لوله (0، 25/0، 5/0، 75/0، 1، 25/1، 5/1، 75/1 و 2) انتخاب گردید. نتایج آزمایشات نشان داد که در حالتی که سپر مورد استفاده قرار نگرفت، با افزایش فاصله لوله از بستر، حداکثر عمق آبشستگی زیر خط لوله کاهش مییابد. همچنین، زمانی که نحوه کارگذاری لوله و سپر طوری باشد که سپر دقیقاً روی سطح بستر رسوبی قرار گیرد، حداکثر عمق آبشستگی زیر خط لوله مشاهده میشود.