بررسی اثر مقادیر آبیاری و سوپر جاذب بر عملکرد و اجزای عملکرد آلوئه‌ورا در شهرستان امیدیه

نویسندگان

1 استاد،گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز، ایران

2 استاد،گروه زراعت و تولیدات گیاهی ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز، ایران

3 دانشجو دکتری ،گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز، ایران

4 استاد،گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز، ایران

5 دانشیار،گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز،ایران

doi
10.22125/iwe.2022.361323.1671
چکیده

آلوئه‌ورا (Aloe vera L.) از جمله گیاهان دارویی و چندساله است که در مناطق خشک و نیمه‌خشک کشت می‌شود. گرچه این گیاه نسبت به کم‌آبیاری نسبتاً مقاوم است ولی در شرایط کشت تجاری لازم است به تأمین آب آبیاری در طول فصل رشد توجه شود. با توجه به اهمیت این موضوع، تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر مقدار آب آبیاری (I1: 50، I2: 75 و I3: 100 درصد نیاز آبی) و سوپرجاذب از نوع تراوا-220 (A1: صفر، A2: 5 و A3: 10 گرم در هر کیلوگرم خاک) بر عملکرد و اجزای عملکرد آلوئه‌ورا انجام شد. در این تحقیق از مدل آماری به صورت کرت‌های نواری خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در لایسیمتر و در قالب سه تکرار، سه تیمار آبیاری، و سه تیمار سوپرجاذب مورد آزمایش قرار گرفتند و محصول در دو نوبت پاییز 1399 (از اردیبهشت 1399 تا اول اذر 1399) و بهار 1400 (از اول آذر 1399 تا 30 اردیبهشت 1400) برداشت شد. آزمایش در یک مزرعه تحقیقاتی در شهرستان امیدیه با طول جغرافیاییˊ37 ̊30 و عرض جغرافیایی '49 ̊49 انجام شد. طول برگ، عرض برگ، وزن برگ، تعداد برگ و تعداد پاجوش در برداشت دوم به ترتیب 8/26، 1/25، 5/25، 0/27، 1/24 و 5/17 درصد نسبت به برداشت نخست بیشتر بود. افزایش مصرف سوپرجاذب سبب افزایش طول برگ شد. اختلاف بین طول برگ در دو تیمار A3 و A2 حدود 4/3 درصد و بین دو تیمار A3 و A1 حدود 9/6 درصد به دست آمد.