اکوتوریسم پایدار تهران با توجه ویژه به حد فاصل بین روستای درکه تا قله توچال
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و آمایش، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد اکوتوریسم، موسسه آموزش عالی قشم، قشم، ایران
3 گروه جغرافیا، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
در ســالهای اخیر تعریف و نگرش به مفهوم توسعه نسبت به دهههای گذشته تغییر بنیادین داشته است. توسعه پایدار مفهومی است که امروزه مورد قبول بیشتر محافل علمی و دانشگاهیست. بسیاری از برنامهریزان و سیاستگذاران توسعه، از گردشگری بعنوان یکی از رکنهای اصــلی توســعه پایدار یاد میکنند. بهره برداری از صـنعت گردشـگری و اکوتوریسـم پایدار نیازمند ایجاد شـرایط مسـاعدی اس ـت که در قالب برنامهریزی جامع و فراگیر قابل تحصیل است. هدف اصـــلی این تحقیق، تدوین راهبردهای مناســـب برای توسعه اکوتوریسم پایدار شهر تهران بویژه حد فاصل درکه تا قله توچال، بر اســاس چارچوب نظری توســعه پایدار گردشــگری و اکوتوریســم اســت. در ابتدا به تشــخیص ظرفیتهای توســعه گردشــگری و اکوتوریســم پایدار شهر تهران بویژه حد فاصل روستای درکه تا قله توچال پرداخته و سپس برای کاربردی کردن تحقیق راهبردهای بهینه با در نظر گرفتن تاثیرگذاری تمام عوامل درون زا و برون زا ارایه میگردد. لذا این ســـوال مطرح میشـــود که اصـــلی ترین نقاط قوت، ضعف، فرصتها و تهدیدها برای منطقه مورد مطالعه کدامند و مناسب ترین راهبرد توسعه گردشگری بویژه اکوتوریسم پایدار منطقه چیست.
