نقش اشتیاق شغلی و رضایت شغلی معلّمان در پیش‌‏بینی پیوند با مدرسۀ دانش‌آموزان

نویسندگان

1 دانشیار روانشناسی تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی،دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

3 دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.22111/jeps.2020.5838
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش اشتیاق شغلی و رضایت شغلی معلّمان در پیش‌بینی پیوند با مدرسه‏ی دانش‌آموزان انجام گرفت. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه‏ ی آماری پژوهش را تمامی دانش‌آموزان دختر دوره‌ی متوسطه‏ی اوّل ناحیه‏ ی دو شهر اردبیل و همچنین معلّمان این ناحیه در سال‏تحصیلی 95-1394 تشکیل می‌دادند که از میان آن‌ها با استفاده از روش نمونه‏ گیری تصادفی خوشه‌ای‌، 720 نفر (144 معلّم و 576 دانش‌آموز) به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. به‌ منظور جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ی پیوند با مدرسه‏ ی سرنکویچ و جوردانو، پرسشنامه‌ی اشتیاق شغلی شائوفلی و بیکر و پرسشنامه‌ی رضایت شغلی مینه‏سوتا، استفاده شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته‌ها ‌نشان داد که بین اشتیاق شغلی و رضایت شغلی معلّمان با پیوند با مدرسه دانش‌آموزان رابطه‌ی مثبت معناداری وجود دارد (01/0>p). همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که اشتیاق شغلی و رضایت شغلی معلّمان تقریباً 23 درصد از واریانس مربوط به پیوند با مدرسه‏ی دانش‌آموزان را پیش-بینی می‌نمایند (01/0>p). در نتیجه می‌توان گفت که اشتیاق شغلی و رضایت شغلی معلّمان توانایی پیش‌بینی پیوند با مدرسه‏ ی دانش‌آموزان را داشته و نیازمند برنامه‌هایی برای بهبود این متغیرها در معلّمان می‌باشد.