نقش اشتیاق شغلی و رضایت شغلی معلّمان در پیشبینی پیوند با مدرسۀ دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشیار روانشناسی تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی،دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
3 دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22111/jeps.2020.5838چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش اشتیاق شغلی و رضایت شغلی معلّمان در پیشبینی پیوند با مدرسهی دانشآموزان انجام گرفت. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش را تمامی دانشآموزان دختر دورهی متوسطهی اوّل ناحیه ی دو شهر اردبیل و همچنین معلّمان این ناحیه در سالتحصیلی 95-1394 تشکیل میدادند که از میان آنها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشهای، 720 نفر (144 معلّم و 576 دانشآموز) بهعنوان نمونه انتخاب شدند. به منظور جمعآوری دادهها از پرسشنامهی پیوند با مدرسه ی سرنکویچ و جوردانو، پرسشنامهی اشتیاق شغلی شائوفلی و بیکر و پرسشنامهی رضایت شغلی مینهسوتا، استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافتهها نشان داد که بین اشتیاق شغلی و رضایت شغلی معلّمان با پیوند با مدرسه دانشآموزان رابطهی مثبت معناداری وجود دارد (01/0>p). همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که اشتیاق شغلی و رضایت شغلی معلّمان تقریباً 23 درصد از واریانس مربوط به پیوند با مدرسهی دانشآموزان را پیش-بینی مینمایند (01/0>p). در نتیجه میتوان گفت که اشتیاق شغلی و رضایت شغلی معلّمان توانایی پیشبینی پیوند با مدرسه ی دانشآموزان را داشته و نیازمند برنامههایی برای بهبود این متغیرها در معلّمان میباشد.