نقش میانجی گری کمال گرایی در رابطه جهت گیری هدفی با مسئولیت پذیری دانش آموزان
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم تربیتی،دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی،دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران.
2 دانشیار گروه علوم تربیتی،دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی،دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران
3 کارشناس ارشد تحقیقات آموزشی،دانشکده علوم تربیتی دانشگاه سیستان و بلوچستان ،ایران
doi
10.22111/jeps.2020.5841چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه جهتگیری هدفی با مسئولیتپذیری دانشآموزان از طریق میانجیگری کمالگرایی اجرا شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش تمامی دانش آموزان پسر پایه اول دوره دوم متوسطه شهر زاهدان در سال تحصیلی 98-97 به تعداد3903 نفر بود. 351 نفر از دانش آموزان به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای از طریق سه پرسشنامه نسخه تجدید نظر شده هدف پیشرفت AGQ-R(الیوت و مورایاما،2008)، کمالگرایی مثبت و منفی(تری شورت و همکاران،1995) و مقیاس مسئولیتپذیری پرسشنامه روان شناختی کالیفرنیا (CPI-RE) مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد اهداف تسلط گرایشی و عملکرد گرایشی با مسئولیتپذیری در سطح اطمینان 99 درصد رابطه مثبت و معنی داری دارند (p <0/01). همچنین بین اهداف تسلط اجتنابی و عملکرد اجتنابی با مسئولیتپذیری رابطهی معنیداری یافت نشد. نتایج تحلیل مسیر حاکی از آن است که اهداف تسلط گرایشی و عملکرد گرایشی به طور غیر مستقیم و با میانجیگری کمال گرایی مثبت میتوانند با مسئولیت پذیری رابطه داشته باشند. همچنین نتایج نشان دادند که کمالگرایی منفی در رابطهی بین اهداف تسلط اجتنابی و عملکرد اجتنابی با مسئولیتپذیری نقش میانجی معکوسی را ایفا میکند. بنابراین میتوان نتیجهگیری کرد که اهداف پیشرفت گرایشی بر کمالگرایی مثبت تاثیر میگذارد که این امر به نوبه خود منجر به مسئولیتپذیری دانشآموزان خواهد شد.