بررسی مقاومت کششی اتصال بتن جدید و قدیم در سازههای هیدرولیکی تحت اثر چرخههای یخبندان و ذوب
نویسندگان
1 استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز
2 دانشجوی دکترای مهندسی عمران- سازه، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ارومیه
doi
10.22125/iwe.2022.351430.1650چکیده
در عملیات ترمیم و تقویت سازههای هیدرولیکی مورد استفاده در انواع پروژههای آبی، یک روش معمول اضافه کردن بتن تازه بر روی بتن قدیمی است. در شرایط جدید، سطح اتصال بتن جدید و قدیم باید توانایی مقابله در برابر تنشهای وارده را داشته باشد. در این تحقیق جهت ارزیابی مقاومت کششی سطح اتصال بتن قدیم و جدید تحت چرخههای متوالی ذوب و انجماد از بتن جدید با عیار350،300 و400 کیلوگرم برمترمکعب و سه نسبت آب به سیمان 0.4، 0.45، 0.5 و همچنین از مواد حباب ساز با مقادیر 0، 0.1، 0.2، 0.3 و 0.4 درصد وزنی سیمان مصرفی استفاده شده است. اعمال300 چرخه متوالی ذوب و انجماد پس از 3 ،7 و 28 روز عملآوری صورت پذیرفت. نتایج این تحقیق نشان میدهد که برای حالت با و بدون چرخه ذوب و انجماد، با افزایش درصد وزنی مواد حباب ساز تنش کششی به ترتیب روند افزایشی و کاهشی دارد و در نمونه بتن با دوره عمل آوری 28روزه، برای نسبت آب به سیمان 0.4، 0.45 و 0.5 و حباب مصرفی صفر، میزان متوسط مقاومت کششی به ترتیب 69، 66 و 72 درصد و برای بتن با حباب مصرفی0.4 به ترتیب 14، 11 و 16 درصد کاهش مییابد. همچنین پس از اعمال چرخه انجماد و ذوب، بیشترین و کمترین کاهش مقاومت کششی به ترتیب در نسبت آب به سیمان 0.5 و 0.45 رخ میدهد.