ارزیابی فنی سامانههای آبیاری بارانی کلاسیک ثابت با آبپاش متحرک(Komet 162) در اراضی توسعه کشت آبی دشت ارسباران
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی آب، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم و مهندسی آب، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.22125/iwe.2022.326264.1595چکیده
روشهای نوین آبیاری در صورت دستیابی به عملکرد مطلوب میتوانند برای به حداکثر رساندن راندمان آبیاری و بهرهوری آب کمک شایانی نمایند. هدف از این پژوهش، ارزیابی عملکرد سیستمهای آبیاری بارانی کلاسیک ثابت با آبپاش متحرک (Komet 162) اجرا شده درمنطقه عشایری دشت ارسباران در شمالشرق استان آذربایجانشرقی است. برای این منظور پنج سیستم آبیاری بارانی از پنج ایستگاه پمپاژ مختلف به طور کاملاً تصادفی انتخاب شد. مقادیر متوسط معیارهای ضریب یکنواختی کرستیانسن (CU)، یکنواختی توزیع (DU)، راندمان پتانسیل کاربرد ربع پایین (PELQ) و راندمان واقعی کاربرد ربع پایین (AELQ) برای بلوکهای آزمایشی بهترتیب برابر 86/68، 89/52، 93/47 و 73/47 درصد و برای کل سامانه-ها بهترتیب برابر 10/67، 84/50، 09/45 و 90/44 درصد بهدست آمد. مقادیر متوسط تلفات تبخیر و باد (WDEL)، تلفات نفوذ عمقی (DP)، کفایت آبیاری (ADirr) و یکنواختی توزیع نصف پایین نیز بهترتیب برابر 28/9، 45/29، 13/78 و 94/68 درصد محاسبه شد. ملاحظه شدکلیه سیستمها دارای مقادیر ارزیابی کمتر از مقادیر توصیه شده بوده و نفوذ عمقی بالا و کم آبیاری در سطح وسیعی از مزارع وجود دارد. عدم تامین فشارکافی در ایستگاه پمپاژ و تغییرات غیر مجاز فشار، عدم آببندی شیرها و شیرخودکارها، استفاده همزمان از آبپاش بیشتر مخصوصا روی یک لترال، عدم رعایت دور و ساعت آبیاری و مشکل مدیریتی از قبیل قیمت پایین آب و عدم آموزش مناسب کشاورزانی که زندگی عشایری داشتهاند، دلایل مهم شاخصهای پایین بودند.