تعیین مقدار مناسب آب آبیاری سیبزمینی در استان چهارمحال و بختیاری براساس مفهوم آب مجازی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، گروه علوم و مهندسی آب، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
2 استاد، گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیطزیست، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 گروه علوم و مهندسی آب، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
doi
10.22125/iwe.2022.344740.1637چکیده
در تحقیق حاضر به تعیین عمق مناسب آب آبیاری با توجه به مفهوم آب مجازی پرداخته شد. ابتدا عملکرد و میزان آب مصرفی برای تولید سیبزمینی تحت شرایط فعلی این استان تعیین گردید. سپس، آزمایشهایی در ایستگاه تحقیقاتی چهار تخته برای مطالعه اثر سه روش آبیاری (S: قطرهای، Su: قطرهای زیرسطحی و F: جویچهای) و سه مقدار آب آبیاری (I100: تأمین صد درصد نیاز آبی، I80: تأمین 80 درصد نیاز آبی و I65: تأمین 65 درصد نیاز آبی) انجام شد. در ادامه، از مدل واسنجی شدهی AquaCrop برای شبیهسازی سه سناریوی تأمین آب (I90: تأمین 90 درصد نیاز آبی، I55: تأمین 55 درصد نیاز آبی و I45: تأمین 45 درصد نیاز آبی) در هر سه روش آبیاری استفاده شد. نتایج نشان داد که میزان آب آبیاری برای تولید سیبزمینی در شرایط فعلی 6770 مترمکعب بر هکتار است که نسبت به تیمار I100 حدود 52 درصد آب مجازی بیشتری داشت. اعمال سناریوهای کمآبیاری سبب کاهش آب مجازی در حدود 54-12 درصد و کاهش شدت مصرف آب در حدود 71-32 درصد شد. با در نظر گرفتن کلیه نتایج، سناریوی SI80 با کاهش آب مجازی به میزان 55 درصد و شدت مصرف آب به میزان 43 درصد بهعنوان مناسبترین مقدار آب آبیاری پیشنهاد میشود. در این سناریو، عملکرد سیبزمینی فقط 7 درصد نسبت به سناریوی I100 کاهش داشت.