فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این پژوهش طراحی مدل پرخاشگری رابطه ای و آشکار کودکان بر اساس: استرس فرزندپروری و خوداثرمندی والدینی مادران با میانجیگری الگوهای ارتباطی خانواده بود. شرکت‌کنندگان ۵۴۰ نفر (۲۷۵ پسر و ۲۶۵ دختر) از دانش آموزان ۹ تا ۱۱ ساله مدارس ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ به همراه مادرانشان بودند که به روش نمونه گیری در دسترس در پژوهش شرکت کردند. شرکت کنندگان به پرسشنامه های پرخاشگری رابطه ای و آشکار کودکان پیش دبستانی، استرس فرزندپروری (PSI-SF)، خوداثرمندی والدینی دومکا (PSAM)، الگوهای ارتباطی خانواده ریچی و فیتزپاتریک پاسخ دادند. جهت تجزیه‌و‌تحلیل آماری داده‌ها از نرم‌‌افزار Spss نسخه 26، نرم‌‌افزار Amos نسخه 24 و نیز نرم‌افزار R نسخه 4.0.2 استفاده شد. یافته ها بیانگر برازش مناسب داده های گردآوری شده با مدل طراحی شده بود. استرس فرزند‌پروری در پرخاشگری رابطه‌ای و آشکار کودکان نقش معنی‌داری دارد ( 5.59Z=). استرس فرزند‌پروری اثر مستقیم (60/0-) معنی‌داری بر الگوهای ارتباطی خانواده دارد. خوداثرمندی والدینی نقش مستقیمی در الگوهای ارتباطی خانواده ندارد (1.53Z=). متغیر خود اثرمندی والدینی با میزان اثر 04/0 نقش معنی‌داری بر متغیر پرخاشگری رابطه‌ای و آشکار کودکان ندارد. الگوهای ارتباطی خانواده نقش مستقیمی در ارتباط با متغیر پرخاشگری رابطه‌ای و آشکار کودکان دارد. استرس فرزندپروری از طریق الگوهای ارتباطی خانواده (0.05P< و 1.96Z=) بر متغیر پرخاشگری رابطه ای و آشکار نقش معنی‌داری دارد. خود‌اثرمندی از طریق الگوهای ارتباطی در پرخاشگری رابطه و آشکار نقش معنی‌داری ندارد (0.05P>). یافته های پژوهش حاضر گامی در جهت تدوین مدل های نظری پیش بین برای پرخاشگری رابطه ای و آشکار کودکان محسوب می شود.