بررسی کیفیت آبهای زیرزمینی با استفاده از تکنیکهای آماری و سامانه اطلاعات جغرافیایی در جلگه هراز
نویسندگان
1 گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 استاد گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، ساری، ایران
4 دانش آموخته دکتری آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
doi
10.22125/iwe.2022.364631.1676چکیده
آب زیرزمینی از مهمترین منابع تأمین کننده آب مورد نیاز کشاورزی، شرب و صنعت میباشد و بررسی روند تغییرات کیفیت آن اهمیت فراوانی در برنامهریزی و مدیریت پایدار منابع آب دارد. هدف این پژوهش، بررسی روند تغییرات کیفیت آب زیرزمینی 23 چاه منتخب در جلگه هراز با استفاده از روش ناپارامتری من-کندال میباشد. برای این منظور از آمار 20 ساله (1394-1375)، 23 چاه اندازهگیری در جلگه هراز واقع در شمال ایران استفاده شد. پارامترهای کیفیت و شوری آب مورد بررسی، شامل متغیرهای TDS, Mg, Ca, K, HCO3, SO4, Cl, Na, SAR, EC، مجموع آنیون و مجموع کاتیون میباشد. نتایج نشان داد که روند تغییرات بیشتر متغیرهای کیفیت آب زیرزمینی در این دشت رو به کاهش است. با توجه به منفی بودن روند بیشتر متغیرهای کیفیت در جلگه هراز میتوان بیان کرد کیفیت آب زیرزمینی در این دشت افزایش یافته است. EC در 22/65 درصد از چاهها دارای روند کاهشی است که بهبود کیفیت در محدوده مورد مطالعه را نشان میدهد. بیشترین روند منفی مربوط به متغیر Mg و بیشترین روند مثبت مربوط به Ca میباشد با توجه به نقشههای پهنهبندی EC در کل دوره مورد بررسی مشخص گردید که قسمت اعظم دشت افزایش کیفیت داشته که در فصل بهار بهتر از فصل پاییز میباشد.