استفاده از بیوفیلترها درارتقاء کیفیت منابع آب در سطح حوضه آبریز گرگانرود

نویسندگان

1 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبد، ایران.

2 گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

3 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبد، ایران

4 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبد، ایران

doi
10.22125/iwe.2022.353102.1656
چکیده

در این تحقیق توانایی بیوچار و کمپوست برای کاهش شوری آب و عناصر سدیم، پتاسیم، کلسیم، منیزیم، سولفات و کلر مورد بررسی قرار گرفت. تیمارهای آزمایش شامل ستون خاک، بیوچار، کمپوست، ترکیب کمپوست + بیوچار، ترکیب خاک+کمپوست + بیوچار می‌باشد. نمونه آب از رودخانه گرگانرود در سه ایستگاه مطالعاتی با توجه به شرایط حاکم بر حوضه نمونه‌برداری شده و میزان EC، سختی کل، کلسیم، منیزیم، سدیم، پتاسیم، کلر و سولفات اندازه‌گیری گردید. با توجه به نتایج به دست آمده میزان شوری و آلودگی آب رودخانه گرگانرود از آبان تا خرداد(فصل‌های بارشی) در پایین‌ترین حد خود قرار داشت. از تیر ماه تا مهرماه بدلیل کاهش بارندگی، برداشت زیاد از آب رودخانه، ورود زهکش‌های اراضی کشاورزی و همچنین فاضلاب شهرهای واقع در مسیر رودخانه باعث بالا رفتن آلودگی شده است. ابتدا هر یک از جاذب‌ها در سه تکرار در لوله‌های پولیکا به ارتفاع 30 سانتی‌متر ریخته و قسمت انتهائی لوله‌ها با کاغذ صافی پوشیده شد. قبل از شروع آزمایش‌ها بوسیله آب مقطر عملیات آبشوئی انجام گرفته ومیزانEC آن اندازه‌گیری شد. سپس نمونه آب اصلی رودخانه گرگانرود در لوله‌ها در ارتفاع 20 سانتیمتری اضافه گردید و با توجه به آزمایش‌های اولیه، پس از 5 ساعت از شروع آزمایش نمونه مورد نظر تهیه و میزان پارامترهای فوق هریک از تیمارها در آزمایشگاه اندازه‌گیری گردید. نتایج تجزیه واریانس صفات مورد بررسی نشان داد که اثرات جاذب‌ها درکاهش شوری و پارامترهای مورد مطالعه معنی‌دار شده است.