فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش شن بازی بر کاهش ناگویی هیجانی دانش‌آموزان نارساخوان انجام شد. این پژوهش از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه‌ی دانش‌آموزان پسر نارساخوان دارای ناگویی هیجانی پایه‌های دوم و سوم شهر قروه بود، که در سال تحصیلی 99-1398 به مراکز اختلالات یادگیری و هسته مشاوره این شهر، ارجاع داده شده بودند. نمونه‌های این پژوهش، شامل 20 دانش‌آموز پسر نارساخوان دارای ناگویی هیجانی پایه‌های دوم و سوم بود که به‌طور نمونه‌گیری هدفمند گزینش گردید. سپس این تعداد نمونه به‌طور تصادفی در دو گروه 10 نفری آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس محقق ساخته ناگویی هیجانی، آزمون وکسلر چهار و آزمون نارساخوانی نما بود. پیش‌آزمون در هر دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. سپس روش مداخله‌ای شن‌بازی بر روی گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل هیچ مداخله مشابهی را دریافت نکرد، و پس‌آزمون بعد از اجرای روش شن‌بازی در هر دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. نتایج تحلیل واریانس چند متغییره نشان داد که آزمودنی‌های گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در متغییر ناگویی هیجانی بعد از اجرای روش شن‌بازی کاهش معناداری را نشان‌دادند(002/0p <). نتایج این پژوهش نشان‌داد که روش شن‌بازی بر کاهش دشواری در بیان احساسات(03/0p <)، کاهش دشواری در خیالپردازی(02/0p <)، کاهش دشواری در تشخیص احساسات از تغییرات فیزیولوژیکی(002/0p <) و کاهش تفکر عینی(001/0p <) تفاوت معناداری داشت. اما بر کاهش دشواری در شناسایی احساسات تفاوت معناداری نداشت(05/0p>).