رابطه عادات مطالعه، اهداف پیشرفت و خودکارآمدی تحصیلی با اضطراب امتحان دانشآموزان دبیرستان
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه کاشان
2 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی.
doi
10.22111/jeps.2020.5303چکیده
پژوهش حاضر رابطهی عادات مطالعه، اهداف پیشرفت و خود کارآمدی تحصیلی با اضطراب امتحان دانشآموزان دبیرستانی را بررسی میکند. این مطالعه، یک مطالعه سنجش همبستگی تحلیلی – توصیفی میباشد. جامعهی آماری شامل تمام دانشآموزان دبیرستانی شهرستان کاشان در سال تحصیلی 99-98 (بالغبر 8000 نفر) بود. بهمنظور نمونهگیری تعداد 449 نفر (224 دختر و 225 پسر) از جامعهی آماری مذکور به روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای اضطراب امتحان (ابوالقاسمی و همکاران، 1375)، عادات مطالعه (پالسانی و شارما، 1982)، اهداف پیشرفت (الیوت و مک گری گور، 2001) و خودکارآمدی تحصیلی (جینکز و مورگان، 1999) بود. دادهها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون گامبهگام) با نرمافزار SPSS-20 مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که "خودکارآمدی تحصیلی"، "عادات مطالعه" و "اهداف پیشرفت" میتوانند مجموعاً 2/32 درصد از "اضطراب امتحان" دانشآموزان را پیشبینی کنند.مشاوران مدارس و متخصصان تعلیم و تربیت میبایست جهت کاهش اضطراب امتحان دانشآموزان، به عادات مطالعه، اهداف پیشرفت و خودکارآمدی دانشآموزان توجه بیشتری داشته و سعی کنند با برنامهریزیهای مؤثر و مبتنی بر تواناییهای دانشآموزان اقدام به کاهش اضطراب امتحان آنها نمایند.