فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این پژوهش، تعیین اثربخشی آموزش مثبت بر احساس معنا در زندگی و لذت همراه با تأنی در دانش‌آموزان دبیرستانی بود. طرح پژوهش نیمه‌‏آزمایشی با پیش‏آزمون، پس‏آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش همه دانش‏آموزان دوره متوسطه دوم شهر شیراز در سال تحصیلی 96-1395 بودند. شرکت‏کنندگان در پژوهش شامل 240 دانش‏آموز (120 پسر و 120 دختر) پایه‌های دهم و یازدهم بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‏ای چندمرحله‏ای انتخاب شدند و با روش گمارش تصادفی در گروه‏های کنترل و آزمایش قرار گرفتند. آن‌ها مقیاس معنای زندگی (استیگر و همکاران، 2006) و مقیاس لذت همراه با تأنی (برایانت و وروف، 2007) را در محل کلاس‌های عادی خود تکمیل کردند. گروه آزمایش در 14 جلسه گروهی به صورت 2 جلسه در هفته، تحت آموزش مثبت با استفاده از برنامه‌ی روان‌درمانی مثبت‌نگر (رشید و سلیگمن، 2011) قرار گرفت. یافته‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تحلیل کوواریانس یک متغیری نشان دادند که آموزش مثبت بر احساس معنا و لذت همراه با تأنی اثر معنی‌داری داشت (05/0p <). بر اساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که مدارس با به‌کارگیری مداخلات آموزش مثبت می‌توانند توانمندی روان‌شناختی دانش‌آموزان خود را افزایش دهند تا از این طریق به موفقیت تحصیلی دست یابند.