مدل یابی اثربخشی خودارزیابی بر پیشرفت درس ریاضی دانش آموزان دوره ی دوم متوسطه استان قم با میانجیگری خودتنظیمی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه مشاوره، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران

2 استادیار، گروه مشاوره، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران

3 دانشجوی دکترای روان شناسی تربیتی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران

4 دانشیار گروه علوم تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

doi
10.22111/jeps.2019.5083
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی مدلیابی اثربخشی خودارزیابی بر پیشرفت درس ریاضی با میانجیگری خودتنظیمی انجام شد. این تحقیق به روش میدانی صورت گرفت. جامعه‌ی آماری آن را تمامی دانش-آموزان دوره‌ی دوم متوسطه استان قم که در سال تحصیلی 98-1397 مشغول به تحصیل بودند، تشکیل دادند. حجم نمونه شامل 278 دانش‌آموز دختر پایه‌ی یازدهم رشته‌ی تجربی بود که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌ی خودارزیابی جاج، ارز، بونو و تئورسن(2003)، پرسشنامه‌ی خودتنظیمی بوفارد و همکاران(1995) و آزمون ریاضی گردآوری و به روش همبستگی- مدل معادلات ساختاری و به وسیله‌ی نرم افزار Amos تجزیه و تحلیل شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که مدل با داده‌های این پژوهش، برازش مناسبی دارد و خودارزیابی با میانجیگری خودتنظیمی بر پیشرفت درس ریاضی تاثیر مستقیم دارد. در این میان رابطه‌ی همبستگی بین خودارزیابی و پیشرفت تحصیلی (r=0/42) و خودتنظیمی و پیشرفت تحصیلی (r=0/40) در سطح اطمینان 99 درصد معنی‌‌دار بود. نتایج پژوهش اهمیت راهبردهای خودارزیابی بر پیشرفت درس ریاضی را نشان می‌دهد. بر این اساس برای افزایش پیشرفت ریاضی دانش‌آموزان می‌بایست به آموزش این راهبردها توجه بیشتری نمود.