بررسی تاثیر روایت درمانی و مدل تجربهی جنسی به اندازهی کافی خوب بر نگرش شناختی، رفتاری و عاطفی به رابطه جنسی در افراد نابارور
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
2 دانشیار، دانشکده پزشکی، گروه وانشناسی، واحد تهران، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
doi
10.22038/mjms.2022.21761چکیده
مقدمه: روایت درمانی و مدل تجربهی جنسی به اندازهی کافی خوب مدلهایی برای ارتقاء سلامت روانی و جنسی هستند. پژوهش حاضر، بررسی و مقایسهی اثربخشی این دو روش درمانی را بر ابعاد نگرش جنسی افراد نابارور مورد مطالعه قرار داده است. روش کار:مشارکت کنندگان 48 فرد متاهل نابارور از مراجعه کنندگان به مطب تخصصی ارولوژی و زنان شهر تهران بودند، که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در 3 گروه 16 نفره روایت درمانی ، مدل تجربه ی جنسی به اندازهی کافی خوب و کنترل جایگزین شدند. محتوای دو مداخله به مدت 4 جلسهی 90 دقیقه ای روی دو گروه آزمایش به طور جداگانه اجرا شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه دموگرافیک، نگرش جنسی دهقانی استفاده شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 26 وآمار توصیفی و استنباطی نظیر تحلیل کوواریانس، آزمون بونفرونی و تحلیل واریانس مختلط انجام شد. یافتهها: نتیجه آزمون کوواریانس برای ابعاد عاطفی، شناختی و رفتاری در سطح اطمینان %99 معنادار شد (001/0>P) و هر دو درمان در ارتقاء ابعاد شناختی و عاطفی نگرش جنسی در مرحلهی پسآزمون تاثیر معنادار داشتهاند (P˂0.05) و تنها روایت درمانی در بعد رفتاری نگرش جنسی اثربخش بوده (P˂0.05) ولی مدل تجربهی جنسی به اندازهی کافی خوب نتوانسته تفاوت معنادار در کارکرد رفتاری ایجاد کند (P>0.05). همچنین روایت درمانی در ارتقاء بعد عاطفی نگرش جنسی موفقتر بوده و در بعد شناختی هر دو مداخله یکسان عمل کردهاند. نتیجه گیری: هر دو مداخله در ارتقاء کارکردهای شناختی و عاطفی نگرش جنسی افراد نابارور موثرند.
