مطالعه اثر ضداضطرابی عصاره گیاه مرزنجوش (Origanum majorana L.) در مقایسه با دیازپام در موش صحرایی نر
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری تخصصی میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
2 استادیار، جراحی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز
3 مربی، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهر
4 استاد، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز
5 مربی، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهر
6 دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز
7 دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز
doi
10.22092/ijmapr.2014.5291چکیده
امروزه با وجود تمام پیشرفتهای علمی در زمینه طب و داروشناسی و تولید روزافزون داروهای شیمیایی، طب سنتی و بهدنبال آن نام گیاهان دارویی بسیار مهم و قابلتوجه است. گیاه مرزنجوش (Origanum majorana L.) در طب سنتی ایران بهعنوان یک ماده ضد اضطرابی و تسکیندهنده معرفی شدهاست. مطالعه حاضر تحقیقی است که بر روی اثر ضد اضطرابی این گیاه در موش صحرایی نر صورت گرفته و با دیازپام مقایسه شده است. در این مطالعه، به گروههای مختلف (30 سر موش در شش گروه) موشهای صحرایی نر نژاد ویستار با شرایط سنی و وزنی برابر، عصاره مرزنجوش با دوزهای (400، 200، 100) میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و دیازپام با دوز 2/1 میلیگرم بهازای هر کیلوگرم وزن بدن و دیمتیل سولفوکساید بهعنوان دارونما با حجم برابر و به گروه ششم سالین، 30 دقیقه قبل از ارزیابی اثر تسکینی و ضد اضطرابی با استفاده از ماز صلیبیشکل (Elevated plus maze) بهصورت داخل صفاقی تزریق شد. نتایج حاصل از پژوهش حاضر بیانگر افزایش معنیدار مدت خواب القاء شده با کتامین و همچنین افزایش معنیدار مدت زمان سپری شده در بازوهای باز در گروه تیمار با دوزهای 400 و 200 میلیگرم بهازای هر کیلوگرم وزن بدن عصاره بود. ولی مشخص شد که عصاره گیاه مرزنجوش در دوز 200 میلیگرم بهازای هر کیلوگرم وزن بدن نسبت به دیازپام با دوز 2/1 میلیگرم بهازای هر کیلوگرم وزن بدن معنیدار بوده و دارای اثرات تسکینی و ضد اضطرابی میباشد.
