تأثیر مدیریت های پسماند گیاه جو (Hordeum vulgare L.) بر فعالیت آنزیم بتاگلوکوسیداز خاک
نویسندگان
1 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
2 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
3 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
4 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
doi
10.22067/jag.v4i1.14961چکیده
آنزیم بتاگلوکوسیداز در تغییر سلولز در خاک نقش مهمی دارد و با استفاده از میتوان برای پایش کیفیت زیستی خاک استفاده کرد. هدف از این پژوهش ارزیابی صحرایی تأثیر مدیریت حفظ و سوزاندن پسماند گیاه جو (Hordeum vulgare L.)، کود نیتروژن و خاکورزی بر فعالیت آنزیم بتاگلوکوسیداز در یک دوره 90 روزه بوده است. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در دو تکرار انجام گردید. تیمارهای آزمایش شامل دو سطح کاه و کلش (سه و شش تن در هکتار)، دو سطح سوزاندن (نسوزاندن و سوزاندن)، دو سطح کود اوره (صفر و 125 کیلوگرم در هکتار) و دو سطح خاکورزی (بدون و با شخم) بودند. نتایج آزمایش نشان داد افزودن مقدار شش تن در هکتار پسماند جو فعالیت آنزیم بتاگلوکوسیداز را نسبت به تیمار سه تن در هکتار در لایه سطحی صفر تا پنج سانتیمتری خاک به طور معنی داری افزایش داد، در حالی که سوزاندن کاه و کلش و عملیات خاکورزی به کاهش فعالیت آن منجر گردید. افزودن کود اوره نیز موجب افزایش معنیدار فعالیت آنزیم بتاگلوکوسیداز شد. نتایج این مطالعه نشان داد که شیوه بدون خاکورزی و همراه با حفظ پسماند گیاهی در سطح شش تن در هکتار و بدون سوزاندن پسماند مؤثرترین نوع مدیریت در افزایش فعالیت آنزیم بتاگلوکوسیداز در کوتاه مدت بود.