مطالعه کمّیت و کیفیت اسانس، عملکرد و اجزاء عملکرد هفت ژنوتیپ گل‌محمدی (Rosa damascena Mill.) در استان فارس

نویسندگان

1 کارشناس ارشد علوم خاک، دانشگاه فردوسی مشهد

2 استادیار، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

3 کارشناس، تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال استان فارس

doi
10.22092/ijmapr.2014.5298
چکیده

به‌منظور شناسایی بهترین ژنوتیپ گل‌محمدی (Rosa damascena Mill.) در استان فارس، آزمایش مزرعه‌ای در قالب طرح بلوک‌های کاملاً تصادفی با 7 تیمار و 3 تکرار انجام شد. صفت‌هایی نظیر تعداد گل در یک بوته، وزن تر گل، عملکرد در هکتار، وزن تر گلبرگ، نسبت وزن تر گلبرگ به وزن تر گل، تعداد گلبرگ، قطر گل و مدت گلدهی، وزن اسانس در هکتار بر روی 7 ژنوتیپ گل‌محمدی (فارس 1، فارس 2، داراب 1، داراب 2، داراب 3، استهبان 1 و میمند) در استان فارس مورد بررسی قرار گرفتند. برای بدست آوردن اسانس از روش تقطیر با آب استفاده شد و ترکیب‌های اسانس نیز از روش کروماتوگرافی گازی (GC) و کروماتوگرافی گازی متصل به طیف‌سنج جرمی (GC/MS) بدست آمد. تجزیه‌های آماری نیز توسط نرم‌افزار SAS و Jamp4 انجام شد. نتایج مقایسه میانگین تیمارها نشان داد که تیمار داراب 1، میمند و فارس 2، دارای بیشترین عملکرد در هکتار و تعداد گل در بوته بود و میمند و فارس 2 بیشترین میزان اسانس را نشان دادند. نتایج همبستگی بین صفات نیز همبستگی مثبت و معنی‌داری را بین عملکرد در هکتار و تعداد گل در بوته نشان داد که باعث افزایش میزان اسانس شدند. بررسی کیفیت اسانس نیز نشان داد که بیشترین ترکیب‌های بدست آمده در این آزمایش مربوط به سیترونلول، نرال و ان- نونادکان بود که به‌ترتیب در داراب 1، داراب 3 و استهبان 1 مشاهده شدند.