ارائه الگویی از مداخله تکوینی- تعاملی پویا برای تغییرپذیری شناختی و بهبود یادگیری دانشآموزان مضطرب: ترکیب تدریس و رواندرمانی در کلاس زبان انگلیسی
نویسندگان
1 دکتری آموزش زبان انگلیسی، مدرس مجتمع آموزش عالی شهید محلاتی قم
2 دانشیار گروه ادبیات و زبان انگلیسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
3 دانشیار گروه ادبیات و زبان انگلیسی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
4 دکتری جامعه شناسی و مشاور آموزشی، مدرس مجتمع آموزش عالی شهید محلاتی قم
doi
10.22111/jeps.2019.5076چکیده
اضطراب یادگیری یک حالت روانشناختی است که تاثیر بسزایی در عملکرد آموزشی فراگیران دارد. نداشتن نشانه بارز فیزیکی و نبود راهکار صریح آموزشی باعث شدهاست تا رویکرد شاخصی برای شناخت و رفع علائم اضطراب در حین آموزش، وجود نداشته باشد. مطالعه حاضر با ترکیب مداخله پویای تعاملی و مفهوم منطقه مجاور رشد با ارزشیابی تکوینی، یک الگوی کاربردی برای شناخت و رفع علائم اضطراب ارائه دادهاست. سپس در گام دوم ، با استفاده از یک طرح تحقیقاتی شبه-آزمایشی، کارایی این الگو بر روی 6 دانشآموز مضطرب سنجیدهشد و نتایج حاصل از آن توسط آنووای اندازههای تکرار شده سنجیدهشد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که مدل ارائه شده باعث کاهش معنادار نمره اضطراب کلاسی شرکتکنندگان در مرحله پسآزمون شد و این کاهش در مرحله پیگیری نیز ثابت ماند. این روش یک الگوی بهینه است که در ضمن تدریس، باعث رفع نشانههای اضطراب میشود و تخصیص هزینه، وقت اضافی و پیگیریهای بالینی برای درمان اضطراب را کاهش میدهد. این تحقیق برای معلمان آموزش زبان انگلیسی، مشاوران تحصیلی، روانشناسان آموزشی ومحققان در حوزه روانشناسی تربیتی کاربرد دارد.