رابطه میان بزرگی و شدت و کاهیدگی شدت زمین لرزهها در ایران
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران
2 دانشگاه علم و صنعت ایران، واحد اراک
doi
چکیده
در این مقاله به بررسی پیوند میان بزرگی و شدت زمین لرزهها در مرکزآنها از یک سوی و میزان و چگونگی کاهش شدت زمین لرزهها از مرکز یا چشمه لرزهای به فواصل دورتر، از سوی دیگر پرداخته شده است. در آغاز به دیباچهای از پژوهشهای انجام شده در جهان و ایران پرداخته شده و رابطههای موجود در این زمینه ارائه شده است. سپس 21 زمین لرزة بزرگی روی داده در ایران در فاصله زمانی 1336 تا 1376 خورشیدی مورد بررسی قرار گرفته است. با تحلیل دادههای دستگاهی و مهلرزهای مربوط به این 21 زمین لرزه ، دو رابطه میان شدت زمین لرزهها در مرکز و بزرگی آنها برآورد شده است. یکی از این دو رابطه برای ساختگاههای نرم (خاکها و آبرفتهای نامتراکم، واریزهها و ….) و دیگری برای ساختگاههای سخت (سنگها و آبرفتهای متراکم و ….) به دست آمدهاند. کاهیدگی و افت شدت زمین لرزهها در فواصل مختلف از چشمه لرزه ای یا مرکز زمین لرزه نیز مورد بررسی قرار گرفته و با توجه به شرایط ساختگاهی، دو رابطه برای کاهیدگی شدت زمین لرزهها برای ساختگاههای سخت و نرم برآورد شده است.