اثربخشی آموزش خودتعیین‌گری بر انگیزش و شیفتگی تحصیلی دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان بیرجند

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.

2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی ،دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان

3 استادیار روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)،اصفهان،ایران.

4 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

doi
10.22111/jeps.2019.4945
چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش خودتعیین­گری بر انگیزش تحصیلی و شیفتگی تحصیلی دانشجویان است. بدین منظور یک طرح نیمه تجربی از نوع پیش‌آزمون_ پس‌آزمون پیگیری با گروه آزمایش و گواه، اجرا گردید. جامعه­ی آماری پژوهش، کلیه­ی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان بیرجند در سال 96 بودند. نمونه‌گیری به شیوه­ی داوطلبانه انجام شد. 40 دانشجوی دختر و 40 دانشجوی پسر داوطلبانه ثبت‌نام و هر یک از گروه‌های دختر و پسر به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و گواه (20 نفر) جایگزین شدند، گروه آزمایش 12 جلسه­ی 90 دقیقه‌ای تحت آموزش خودتعیین­گری قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند (1989) و شیفتگی تحصیلی مارتین و جکسون (2008) بود. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که آموزش خودتعیین­گری بر انگیزش تحصیلی و شیفتگی تحصیلی اثر دارد (001/0P≤). این نتایج در دوره پیگیری نیز تداوم‌یافته بود (05/0P≤). با توجه به مؤثر بودن برنامه آموزشی خودتعیین­گری بر انگیزش و شیفتگی تحصیلی، استفاده از این برنامه آموزشی برای افزایش انگیزش و شیفتگی در موقعیت‌های یاددهی- یادگیری پیشنهاد می‌شود.