اثربخشی آموزش خودتعیینگری بر انگیزش و شیفتگی تحصیلی دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان بیرجند
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی ،دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان
3 استادیار روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)،اصفهان،ایران.
4 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22111/jeps.2019.4945چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش خودتعیینگری بر انگیزش تحصیلی و شیفتگی تحصیلی دانشجویان است. بدین منظور یک طرح نیمه تجربی از نوع پیشآزمون_ پسآزمون پیگیری با گروه آزمایش و گواه، اجرا گردید. جامعهی آماری پژوهش، کلیهی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان بیرجند در سال 96 بودند. نمونهگیری به شیوهی داوطلبانه انجام شد. 40 دانشجوی دختر و 40 دانشجوی پسر داوطلبانه ثبتنام و هر یک از گروههای دختر و پسر بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و گواه (20 نفر) جایگزین شدند، گروه آزمایش 12 جلسهی 90 دقیقهای تحت آموزش خودتعیینگری قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند (1989) و شیفتگی تحصیلی مارتین و جکسون (2008) بود. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که آموزش خودتعیینگری بر انگیزش تحصیلی و شیفتگی تحصیلی اثر دارد (001/0P≤). این نتایج در دوره پیگیری نیز تداومیافته بود (05/0P≤). با توجه به مؤثر بودن برنامه آموزشی خودتعیینگری بر انگیزش و شیفتگی تحصیلی، استفاده از این برنامه آموزشی برای افزایش انگیزش و شیفتگی در موقعیتهای یاددهی- یادگیری پیشنهاد میشود.