نقش تابآوری و شکرگزاری در پیش بینی سلامت روانشناختی مادران دانشآموزان دارای ناتوانی یادگیری خاص
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، کرج، ایران.
3 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی عمومی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران.
4 استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران
doi
چکیده
هدف: بررسی عوامل مؤثر در بهبود سلامت روانشناختی مادران دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری خاص لازم و ضروری است، لذا پژوهش حاضر باهدف تعیین نقش تابآوری و شکرگزاری در سلامت روانشناختی مادران دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری خاص انجام شد.مواد و روشها: روش پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل تمامی مادران دارای دانش آموزان با اختلال یادگیری خاص ناحیه دو شهر بهارستان در سال تحصیلی 1402-1401 تشکیل میدادند که از بین افراد واجد شرایط 120 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامههای تابآوری کونور و دیویدسون (2003)، شکرگزاری گودرزی و همکاران (۱۳۹۳) و سلامت روانشناختی نجاریان و داودی (2001) پاسخ دادند. جهت تحلیل دادهها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با نرمافزار SPSS نسخه 24 استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد بین تابآوری (۵۷/۰-=r)، شکرگزاری اخلاقی (۵۸/۰-=r)، شکرگزاری درونی (۶۳/۰-=r)، شکرگزاری افعالی (۴۱/۰-=r) و شکرگزاری (۶۸/۰-=r) با سلامت روان شناختی رابطه منفی معناداری وجود دارد(01/0>p).نتیجهگیری: ارتقای تابآوری و شکرگزاری در مادران دانشآموزان دارای ناتوانی یادگیری خاص، میتواند زمینهی بهبود سلامت روانشناختی آنان را ایجاد کند
