تحلیل مهندسی سیستم آبرسانی نویافته در بافت تاریخی شهر بروجرد
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان
2 گروه باستانشناسی دوران اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران
3 پژوهشگر آزاد.
4 استاد، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
5 استادیار گروه باستانشناسی دوران تاریخی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، ایران
6 عضو هیئت علمی گروه مهندسی آب ، دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان
doi
10.22125/iwe.2023.168315چکیده
در اثر اقدامات عمرانی گودبرداری در شهرستان بروجرد واقع در استان لرستان، سیستم آبرسانی مربوط به حدود دو سده قبل شناسایی گردید. این سیستم شامل چهار گلدان سفالی بوده که از طریق سه لوله سفالی درونی به هم متصل شدهاند، به گونهای که هر بخش لوله سفالی شامل 6 یا 7 قطعه تنبوشه سفالی است. تاکنون هیچگونه پژوهش علمی در مورد نحوه کار سازه یاد شده انجام نشده است. در راستای مسئله مطرح شده سوالات مهمی قابل طرحاند: 1ـ هدف اصلی از ایجاد سازه، آبرسانی به کدام بخش از بافت تاریخی شهر بروجرد است؟ 2ـ گلدانهای بین لولههای سفالی چه نقشی در سیستم آبرسانی دارند؟ این پژوهش در نظر دارد تا با استفاده از روشهای میدانی از قبیل مستندنگاری، رجوع به بافت تاریخی و تهیه تصویر و مطالعات کتابخانهای به این پرسشها پاسخ علمی ارائه نمایند. با توجه به اندازهگیریهای انجام گرفته در طول تنبوشهها و فاصله گلدانها، مشخص شد که این سیستم آبرسانی با استانداردهای ذکر شده در منابع معتبر تاریخی در زمینه علوم آب متفاوت است و با توجه به شرایط منطقهای و به منظور دوام و استحکام سازه، تغییراتی در سازه مربوطه اعمال شده است. گلدانهای تعبیه شده در بین لولههای سفالی کاربردهای متفاوتی داشتهاند؛ چنانکه از آنها بهعنوان مقسم و هواگیری سیستم انتقال آب استفاده شده است. همچنین شواهد باستانشناختی نشان میدهد سیستم آبرسانی مکشوفه به منظور تأمین آب ارگ حکومتی و اهداف عامالمنفعه مانند آبیاری و آبرسانی احداث شده و بر اساس مقایسه تطبیقی قدمت آن به اواخر دوره زندیه و اوایل دوره قاجار بر میگردد.