استخراج عصاره برگ گردوی بومی ایران با امواج مایکروویو و بررسی ویژگیهای آنتیاکسیدانی ترکیبهای فنولی حاصل
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم و صنایع غذایی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 دکترای داروسازی، شرکت داروسازی نیاک، گرگان
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 استادیار، گروه مهندسی مواد و طراحی صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22092/ijmapr.2014.4312چکیده
امروزه بهدلیل اثرات نامطلوب آنتیاکسیدانهای سنتزی، تمایل روزافزونی به استفاده از آنتیاکسیدانهای طبیعی وجود دارد. در این پژوهش ترکیبهای فنولی برگ گردوی رقم شهمیرزادی به دو روش سنتی و مایکروویو استخراج گردید. در روش سنتی، استخراج با حلالهای متانول80%، اتانول 50%، آب داغ و آب با دمای محیط (6، 12، 18 و 24 ساعت) و در روش مایکروویو با حلالهای متانول 80%، اتانول 50% (2، 4، 6 و 8 دقیقه) و آب داغ (زمانهای 3، 6 و 9 دقیقه) انجام شد. مقدار فنول کل با روش فولین سیوکالتو ارزیابی شد. بیشترین مقدار فنول کل در استخراج با امواج مایکروویو مربوط به عصاره متانولی (91/0 ± 16/130 میلیگرم معادل گالیکاسید بر گرم عصاره خشک) بود. فعالیت آنتیاکسیدانی عصارهها با روشهای مهار رادیکال آزاد 2 و 2 دیفنیل 1- پیکریل هیدرازیل (DPPH)، قدرت احیاکنندگی و فعالیت آنتیاکسیدانی کل ارزیابی شد. فعالیت آنتیاکسیدانی در همه روشها وابسته به غلظت بود. بالاترین فعالیت آنتیاکسیدانی در آزمون مهار رادیکال DPPH و نیروی احیاکنندگی مربوط به عصاره اتانولی و در آزمون ظرفیت آنتیاکسیدانی کل مربوط به عصاره متانولی بود. در نهایت تأثیر عصاره متانولی در ممانعت از اکسیداسیون روغن سویا بررسی شد. نتایج نشان داد که عصارهها توانایی جلوگیری از تولید محصولات اولیه و ثانویه اکسیداسیون را داشتند و غلظت ppm1000 عصاره به خوبی اکسیداسیون روغن را کنترل کرد. با توجه به نتایج این تحقیق میتوان برگ گردوی شهمیرزادی را بهعنوان منبع قابلتوجهی از ترکیبهای آنتیاکسیدانی مطرح نمود.