تعیین بیمه آبیاری کانالهای آبرسانی سیستان به منظور استفاده بهینه از آب
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه جیرفت
2 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت،
doi
10.22125/iwe.2023.169902چکیده
در دنیا برای کاهش مخاطرات ناشی از طبیعت در بخش کشاورزی از انواع بیمهها استفاده میشود. این در حالی است با وجود تنوع ریسک در ایران، انواع بیمههای به کار برده شده در کشور ما بسیار محدود میباشد. یکی از انواع بیمههای کشاورزی، بیمه آبیاری است که کشاورز را از منشاً عامل تصادفی (جریان رودخانه به عنوان یک از نهادهها) بیمه میکند نه از نتیجه عامل تصادفی (کاهش تولید محصول). در این نوع بیمه، قرارداد بر اساس شاخص بیمه تنظیم میشود و غرامت بر اساس پیشبینی بوده و بر اساس مساله اتفاق افتاده، نیست. در این مطالعه بیمه آبیاری برای دو منطقه چاه نیمه و زهک (یک منطقه) و میانکنگی (منطقه دوم) در سیستان برای فصول زراعی مختلف تعیین شد. بدین منظور ابتدا جریان آب سال آینده با استفاده از روش هموارسازی نمایی پیشبینی، سپس مقدار بحرانی آب مشخص شد. در نهایت با استفاده از رابطه بین مقدار تولید و جریان آب رودخانه میزان غرامت مناطق مختلف تعیین شد. مقدار غرامتی که صندوق بیمه باید به کشاورزان منطقه میانکنگی و چاهنیمه و زهک برای محصولات پاییزه پرداخت نماید به ترتیب 650 میلیون ریال و 11 میلیارد ریال بوده و با توجه به این که جریان ورودی برای محصولات بهاره از حد بحرانی بیشتر میباشد غرامتی به بیمه گذار پرداخت نخواهد شد. در نتیجه این نوع بیمه ریسک کشاورزان را کاهش داده، کارایی استفاده از آب را بالاتر برده و از ضررهای صندوق بیمه جلوگیری خواهد کرد. همچنین می توان از این معادلات برای هر مقدار جریان ورودی و هر نوع قیمت محصولات کشاورزی استفاده کرده و با توجه به پیش بینی مدیران، مقدار غرامت را برای سال بعد مشخص نمود.
