ارائه الگوی مطلوب آموزش مجازی بر مبنای رویکرد سازندهگرایی (یک پژوهش کیفی)
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 استاد، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
چکیده
هدف: امروزه بحث آموزش مجازی بهویژه بر مبنای رویکرد سازندهگرایی مورد توجه مضاعف متخصصان و برنامهریزان نظامهای آموزشی قرار گرفته است. در نتیجه، هدف این مطالعه ارائه الگوی مطلوب آموزش مجازی بر مبنای رویکرد سازندهگرایی بود.مواد و روشها: در یک پژوهش کیفی از میان متخصصان آموزش مجازی تعداد 10 نفر با روشهای نمونهگیری هدفمند و گلولهبرفی و طبق اصل اشباع نظری بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش مصاحبه نیمهساختاریافته بود که روایی آن با روش مثلثسازی تایید و پایایی آن با روش ضریب کاپای کوهن 83/0 بهدست آمد. دادهها با روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی در نرمافزار lisrel نسخه 2020 تحلیل شدند.یافتهها: یافتهها نشان داد که برای الگوی مطلوب آموزش مجازی بر مبنای رویکرد سازندهگرایی 136 شاخص، 20 مولفه و 8 بعد شناسایی شد. در این الگو، ابعاد شامل سازمانی (با 2 مولفه امور اداری و امور خدمات آموزشی)، پداگوژیکی (با 6 مولفه هدفهای آموزشی، محتوای آموزشی، ویژگیهای یادگیرنده، ویژگیهای یاددهنده، راهبردهای یاددهی و یادگیری و تعامل)، فناوری (با 2 مولفه سختافزار و نرمافزار)، طراحی رابط کاربری (با 2 مولفه شخصیسازی و قابلیت دسترسی)، ارزشیابی (با 2 مولفه ارزشیابی موسسه و برنامه و ارزشیابی فراگیران)، مدیریتی (با 1 مولفه تیم مدیریت)، خدمات پشتیبانی (با 3 مولفه پشتیبانی از دانشآموز، پشتیبانی از معلم و پشتیبانی از منابع) و ملاحظات اخلاقی و حقوقی (با 2 مولفه ضوابط و مقررات یادگیری و مسائل حقوقی) بود. در نهایت، الگوی مطلوب آموزش مجازی بر مبنای رویکرد سازندهگرایی طراحی شد.نتیجهگیری: الگوی مطلوب آموزش مجازی بر مبنای رویکرد سازندهگرایی طراحیشده در این مطالعه میتواند به متخصصان و برنامهریزان نظامهای آموزشی در بهبود کیفیت آموزشی کمک نماید.