آموزش الگوی فرزندپروری قرآنی به مادران و بررسی تأثیر آن بر خودآگاهی دانشآموزان دبستانی قائمشهر در سال 1400-1399
نویسندگان
1 دانشیار گروه سنجش و اندازه گیری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استاد، گروه فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف: سبکهای فرزندپروری والدین، از موضوعات مهم و ضامن رشد همهجانبه و تأمین خودآگاهی فرزندان است. هدف این مطالعه بررسی تأثیر الگوی فرزندپروری قرآنی بر خودآگاهی فرزندان بود.مواد و روش ها: این پژوهش مورد-شاهدی با روش پیشآزمون-پسآزمون انجام شد. جامعه آماری شامل دانشآموزان پسر و دختر پایه ششم قائمشهر در سال تحصیلی 1400-1399 به تعداد 2456 نفر بود. حجم نمونه براساس جدول کوهن و با روش تصادفی خوشهای، 100 نفر (50 نفر از هر جنسیت) تعیین شد. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه خودآگاهی (SCS) فنیگستین شیر و باس (1975) و بسته آموزشی فرزندپروری قرآنی که توسط محقق (1400) تدوین شد، استفاده شد. قبل از آموزش به مادران، پیشآزمون در بین دانشآموزان هر دو گروه انجام شد. سپس الگوی فرزندپروری قرآنی در دوازده جلسه 90 دقیقهای در طول یکماه به مادران گروه مورد، آموزش داده شد. بعد از آموزش، پسآزمون نیز در بین دانشآموزان هر دو گروه اجرا شد. دادهها با روش تحلیل کواریانس تک متغیره با استفاده از نرمافزار SPSS v.22، تحلیل شدند.یافته ها: یافتهها نشان داد که میانگین نمرات خودآگاهی دانشآموزان گروه مورد در پسآزمون به میزان 12/10 نمره بیشتر از پیشآزمون بود؛ اما در گروه شاهد تغییرات اندکی (480/0 نمره) مشاهده شد و الگوی فرزندپروری قرآنی به میزان %3/36 در خودآگاهی دانشآموزان مؤثر بود (363/0=2ƞ).نتیجهگیری: افزایش میانگین نمرات پسآزمون در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد، تأثیرگذاری مداخله آموزشی را تأیید مینماید.