پیش بینی استرس شغلی براساس جوسازمانی، هوش هیجانی و تیپ های شخصیتی

نویسندگان

1 استاد، گروه روان‌شناسی تربیتی، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)

2 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

3 استادیار،گروه روانشناسی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

4 دانشجوی دکترای، گروه روانشناسی عمومی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

doi
10.22038/mjms.2022.22127
چکیده

مقدمه: تحقیقات در ارتباط با حوزه روان شناسی مورد علاقه بسیاری از دانشمندان در راستای بهره­وری سازمانی می‌باشد. بنابراین هدف از پژوهش حاضر پیش بینی استرس شغلی براساس جوسازمانی، هوش هیجانی و تیپ های شخصیتی بود.روش کار:  روش پژوهش توصیفی - همبستگی و جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی‌کارمندان شاغل در ادارات برق مناطق 22 گانه تهران بزرگ در سال 1398 بود. بدین منظور از بین کارکنان مناطق 22 گانه تهران بزرگ با روش خوشه­ای تصادفی 13 منطقه انتخاب شد و تعداد کل کارکنان این 13 منطقه 316 نفر بود که همه آنها به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه استرس شغلیHSE (1990)، جو سازمانی‌هالپین و کرافت (1963)، هوش هیجانی سیبریا شرینگ (1998)، تیپ شخصیتی نئو (2005) استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از همبستگی پیرسون و نرم افزار SPSS-26 استفاده شد.نتایج: جو سازمانی اثر مستقیم (39/0-=β) و معناداری بر استرس شغلی داشت (01/0>p). جوسازمانی نقش میانجیگرانه معناداری در رابطه بین ویژگی­های شخصیتی با بر استرس شغلی دارد. هوش هیجانی (08/0-=β) بر کاهش استرس شغلی تاثیر مستقیم و معنی­داری دارد (049/0=p). اثر غیرمستقیم هوش هیجانی به واسطه­ جوسازمانی بر استرس شغلی معنادار است (05/0>p).نتیجه گیری: با توجه به یافته­های به دست آمده می‌توان گفت تیپ­های شخصیتی و هوش هیجانی با میانجیگری جوسازمانی بر استرس شغلی تاثیر دارند.