مقایسه اثربخشی درمان هیجان محور و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودتنظیمی هیجانی، بهزیستی روانشناختی وتاب آوری زوجین
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی ومشاوره، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2 گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
3 گروه مشاوره و روان شناسی، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان هیجان محور و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودتنظیمی هیجانی، بهزیستی روانشناختی وتابآوری زوجین بود.مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع نیمهتجربی و کاربردی است که با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه و پیگیری 3 ماهه انجام شد. جامعه آماری در پژوهش حاضر، تمامی زوجین دارای ناسازگاری زناشویی ساکن شهر قم بود . روش نمونهگیری به صورت در دسترس، در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه میباشد. پس از تعیین و جای گزینی تصادفی گروههای آزمایش و گواه (2 گروه آزمایش و گروه گواه)، درمان هیجان محور و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، هر کدام به صورت 8 جلسه و هر جلسه به مدت 1 ساعته (60 دقیقهای) بر روی گروههای آزمایش اعمال شد و یک هفته پس از اتمام جلسات درمان، از گروههای آزمایش و گواه، پس آزمون به عمل آمد.. ابزار گردآوری اطلاعات نیز پرسشنامه دشواری تنظیم هیجان (گرتز و رومر/2004)، پرسشنامه بهزیستی روانشناختی- فرم کوتاه (ریف/2002) بودهاند.نتیجه گیری: در نهایت این نتیجه حاصل شده است که خودتنظیمی هیجانی ، بهزیستی روانشناختی و تاب آوری زوجین شرکت کننده در درمان هیجان محور و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با گروه گواه تفاوت معناداری دارد و زوجین شرکت کننده در درمان هیجان محور و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با گروه گواه تفاوت معناداری دارد .