بررسی رابطۀ بیش‌‌فعالی با میزان حافظه و اختلال دیکته‌‌نویسی دانش‌‌آموزان پسر ابتدایی شهر زاهدان

نویسندگان

1 مربی گروه پرستاری،واحد زاهدان،دانشگاه آزاد اسلامی،زاهدان،ایران

2  استادیار گروه علوم تربیتی،واحد تربت حیدریه ،دانشگاه آزاد اسلامی ،تربت حیدریه،ایران

3 استادیار گروه روانشناسی،واحد زاهدان،دانشگاه آزاد اسلامی،زاهدان،ایران

4 استادیار گروه علوم تربیتی،دانشگاه پیام نور،تهران،ایران

doi
10.22111/jeps.2018.4273
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ بیش‌‌فعالی با میزان حافظه و اختلال دیکته‌‌نویسی دانش‌‌آموزان پسر ابتداییشهر زاهدان در سال تحصیلی 1396-1395 انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعۀ آماری این پژوهش شامل همۀ دانش‌‌آموزان بیش‌‌فعال پسر مقطع ابتدایی شهر زاهدان بود که از بین آنان 30 دانش‌‌آموز که دچار اختلال دیکته‌‌نویسی بودند به روش نمونه‌‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. به‌‌منظور جمع‌‌آوری داده‌‌ها از پرسشنامۀ بیش‌‌فعالی کانرز و همکاران (1999)، مقیاس هوش وکسلر (1939) و آزمون دیکته‌‌نویسی جباری (1395)استفاده شد. برای تجزیه‌‌وتحلیل داده‌‌ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد بین بیش‌‌فعالی با میزان حافظه رابطۀ معکوس و معنادار و بین بیش‌‌فعالی با اختلال دیکته‌‌نویسی رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد؛ بنابراین افزایش بیش‌‌فعالی می‌‌تواند سبب کاهش میزان حافظه و افزایش اختلال در دیکته‌‌ نویسی شود.