اثربخشی برنامه آموزش مبتنی بر خود تنظیمی، ذهنآگاهی و مدیریت زمان بر کاهش تعللورزی و افزایش پیشرفت تحصیلی دانشآموزان متوسطه
نویسندگان
1 دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 استاد گروه علوم تربیتی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 استاد گروه علوم تربیتی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
4 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه تبریز
doi
10.22111/jeps.2018.3616چکیده
تعللورزی تحصیلی پدیدهای رایج در بین دانشآموزان است. تعللورزی با عوامل مختلف فردی و محیطی ارتباط دارد و به پیامدهای تحصیلی و عاطفی منجر میشود. پژوهش حاضر بهمنظور استخراج مؤلفههای تعللورزی از تجارب بیواسطه دانشآموزان، تدوین و اجرای برنامهی آموزشی در جهت ارزیابی اثربخشی آن بر تعللورزی و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان انجام شد. طرح مطالعهی فعلی از نوع ترکیبی کیفی- کمّی بود. 30 نفر از دانشآموزان پایهی سوم متوسطه به روش نمونهگیری هدفمند برای مشارکت در مرحلهی کیفی و 64 نفر از دانشآموزان همین پایه در سال 96-95 بهعنوان آزمودنی در مرحلهی کمّی به صورت خوشهای چند مرحلهای برای گروههای آزمایش و گواه انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات کیفی از مصاحبههای نیمهسازمانیافته و در مرحلهی کمّی از پرسشنامه محققساخته تعللورزی و نتایج آزمونهای هماهنگ پیشرفت تحصیلی استفاده شد. نتایج مصاحبههای نیمهسازمان یافته 12 مضمون اصلی مرتبط با تعللورزی را مشخص ساخت. تهیه محتوای برنامهی آموزشی بر اساس مضامین استخراج شده صورت گرفت. نتیجهی تحلیل کوواریانس نشان داد که اجرای مداخلهی آموزشی بر کاهش تعللورزی و افزایش پیشرفت تحصیلی مؤثر بوده است. یافتههای پژوهش بهطور کلی نشان داد که میتوان از بستهی آموزشی طراحی شده برای کاهش گرایش به تعللورزی در دانشآموزان استفاده نمود.