رابطه بین نیازهای اساسی روان شناختی و درگیری تحصیلی با واسطه گری خودکارآمدی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه شیراز
2 دانشیار روانشناسی تربیتی دانشگاه شیراز
doi
10.22111/jeps.2018.3608چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ساختاری بین نیازهای اساسی روانشناختی و درگیری تحصیلی با واسطهگری خودکارآمدی انجام شد.طرح پژوهش از نوع همبستگی است که در آن روابط بین سه متغیر مکنون مورد بررسی قرار گرفت. شرکتکنندگان 330 نفر از دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاه شیراز بودند که بر اساس روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و پرسشنامه نیازهای اساسی روانشناختی (گانیه، 2003)، مقیاس ابعاد خودکارآمدی (موریس، 2001) و پرسشنامه درگیری تحصیلی (ریو، 2013) را در محل کلاسهای عادی خود تکمیل کردند. دادهها با استفاده از روش آماری مدلیابی معادلات ساختاری و بکارگیری نرم افزار اموس مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتهها نشان دادند که نیازهای اساسی روانشناختی، به نحو مثبت خودکارآمدی و درگیری تحصیلی را پیشبینی میکند. خودکارآمدی نیز، اثر مستقیم بر درگیری تحصیلی داشت. همچنین نیازهای اساسی روانشناختی از طریق خودکارآمدی به عنوان میانجیگر بر درگیری تحصیلی تاثیر غیرمستقیم داشت. نقش واسطهگری خودکارآمدی با استفاده از آزمون بوتاستراپ به لحاظ آماری معنادار بود. بر اساس نتایج بهدست آمده از این پژوهش میتوان گفت به منظور افرایش احتمال درگیری تحصیلی دانشجویان، باید به برآورده شدن نیازهای اساسی روان شناختی و نیز ارتقای خودکارآمدی آنها توجه شود.