کاربرد شاخص فقر آبی در تجزیه و تحلیل فضایی تنش آبی در منطقه سیستان
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 گروه اقتصاد کشاورزی پژوهشکده کشاورزی پژوهشگاه زابل، زابل، ایران
3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، پژوهشکده کشاورزی، پژوهشگاه زابل، زابل
doi
10.22125/iwe.2022.158534چکیده
با توجه به آمار و ارقام، منطقه سیستان جزو مناطق فراخشک و کم آب است و مسئله کمبود آب و خشکسالی یکی از بحران هایی است که منطقه سیسان را در آیندهای نزدیک تهدید میکند. آب و میزان فقر به شدت به هم مرتبط هستند بنابراین یک ارزیابی قوی از تنش آبی برای شناسایی مناطق نیازمند و توسعه مداخلات مناسب برای کاهش فقر ضروری است. شاخص فقر آب (WPI) ابزاری برای ارزیابی تنش آبی با پیوند دادن تخمینهای فیزیکی میزان آب در دسترس با محرکهای اقتصادی-اجتماعی فقر میباشد. و همچنین یک ابزار جامع برای مدیریت و ارزیابی منابع آب میباشد. این مطالعه کاربرد شاخص فقر آب (WPI) را برای تخمین و مقایسه سطح تنش آبی در 5 شهرستان منطقه سیستان در سال 1400-1401 ارائه میکند. نتایج مطالعه نشان داد که متوسط شاخص فقر در شهرستانهای منطقه سیستان در حالت وزن یکسان 48/0 و در وزن دهی بر اساس روش AHP، 43/0 میباشد. شاخص فقر آبی در بین شهرستانهای سیستان از 60/0 تا 23/0 متفاوت است. شهرستان هیرمند در مقایسه با دیگر شهرستانها دارای تنش آبی بیشتری است. جهت مقابله با فقر آبی در منطقه سیستان، مدیریت و استفاده بهینه از منابع آبی به ویژه در شرایط خشکسالی بسیار حائز اهیمت میباشد.