کاربرد شاخص فقر آبی در تجزیه و تحلیل فضایی تنش آبی در منطقه سیستان

نویسندگان

1 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

2 گروه اقتصاد کشاورزی پژوهشکده کشاورزی پژوهشگاه زابل، زابل، ایران

3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، پژوهشکده کشاورزی، پژوهشگاه زابل، زابل

doi
10.22125/iwe.2022.158534
چکیده

با توجه به آمار و ارقام، منطقه سیستان جزو مناطق فراخشک و کم آب است و مسئله کمبود آب و خشکسالی یکی از بحران ‏هایی است که منطقه سیسان را در آینده‏ای نزدیک تهدید می‌کند. آب و میزان فقر به شدت به هم مرتبط هستند بنابراین یک ارزیابی قوی از تنش آبی برای شناسایی مناطق نیازمند و توسعه مداخلات مناسب برای کاهش فقر ضروری است. شاخص فقر آب (WPI) ابزاری برای ارزیابی تنش آبی با پیوند دادن تخمین‌های فیزیکی میزان آب در دسترس با محرک‌های اقتصادی-اجتماعی فقر می‏باشد. و همچنین یک ابزار جامع برای مدیریت و ارزیابی منابع آب می‏باشد. این مطالعه کاربرد شاخص فقر آب (WPI) را برای تخمین و مقایسه سطح تنش آبی در 5 شهرستان منطقه سیستان در سال 1400-1401  ارائه می‌کند. نتایج مطالعه نشان داد که متوسط شاخص فقر در شهرستانهای منطقه سیستان در حالت وزن یکسان 48/0 و در وزن دهی بر اساس روش AHP، 43/0 می‏باشد. شاخص فقر آبی در بین شهرستانهای سیستان از 60/0 تا 23/0 متفاوت است. شهرستان هیرمند در مقایسه با دیگر شهرستان‏ها دارای تنش آبی بیشتری است. جهت مقابله با فقر آبی در منطقه سیستان، مدیریت و استفاده بهینه از منابع آبی به ویژه در شرایط خشکسالی بسیار حائز اهیمت می‏باشد.