تعیین الگوی کشت بهینه با رویکرد ردپا و کیفیت آب (مطالعه موردی: شهرستان بردسیر)
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 اقتصاد کشاورزی، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
4 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22125/iwe.2022.158535چکیده
کشاورزی همواره بهعنوان یک عامل مهم در پیشرفت تمدن بشری مورد توجه بوده و امروزه نیز یکی از مهمترین بخشهای اقتصادی و بزرگترین مصرف کننده آب در ایران و جهان است. برداشت بیرویه این بخش از آبهای زیرزمینی باعث بحران کمآبی در اکثر مناطق ایران شده است. بنابراین منابع آب کشور نیازمند برنامهریزی و مدیریت در جهت پایداری میباشند. یکی از راهها، تعیین الگوی کشت بهینه با در نظر گرفتن کمیت و کیفیت آب میباشد. لذا، در این مطالعه با استفاده از تئوری بازیها به تعیین الگوی کشت بهینه با در نظر گرفتن شاخص ردپا و کیفیت آب در شهرستان بردسیر پرداخته شده است. بدین منظور پنج محصول عمده زراعی این شهرستان در نظر گرفته شده و آمار و اطلاعات لازم از سازمان هوا شناسی، اداره آب منطقهای و سازمان جهاد کشاورزی استان کرمان و شهرستان بردسیر برای سالهای 96-1384 جمعآوری شده است. نتایج نشان داد گندم، جو، یونجه، سیبزمینی و ذرتعلوفهای بهترتیب بیشترین میزان رد پای آب را به خود اختصاص دادهاند. در الگوی کشت بهینه بهدست آمده از تئوری بازیها نسبت به الگوی کشت فعلی؛ سطح زیر کشت گندم، جو و سیبزمینی بهترتیب %4، 7% و 12% کاهش و سطح زیر کشت یونجه و ذرتعلوفهای بهترتیب 4% و 25% افزایش مییابد. الگوی کشت بهینه بهدست آمده از تئوری بازیها برای این شهرستان توصیه میشود، زیرا در این الگو علاوه بر منافع اقتصادی به کمیت و کیفیت آب توجه شده است تا منابع آبی با بحران روبرو نشوند.