رابطة حمایت اجتماعی ادراکشده و درگیری شناختی با واسطهگری خودکارآمدی
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز
2 کارشناس ارشد دانشگاه یزد
3 استادیار دانشگاه یزد
doi
10.22111/jeps.2018.3612چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطة حمایت اجتماعی ادراکشده و درگیری شناختی در دو سطح عمیق و سطحی با واسطهگری خودکارآمدی در دانشجویان دانشگاه یزد بود. این پژوهش از نوع همبستگی و جامعة آماری تمامی دانشجویان دورة کارشناسی دانشگاه یزد به تعداد 9551 نفر بودند که از آن، 386 دانشجو با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبتی انتخاب شدند و پرسشنامههای تجدیدنظرشدة فرایند یادگیری دو عاملی سطحی و عمیق (کِمبِر و همکاران، 2004)، خودکارآمدی (شرر و همکاران، 1982) و حمایت اجتماعی ادراکشدة چندبُعدی (زیمت و همکاران، 1988) را تکمیل کردند. دادهها با روش آماری همبستگی پیرسون و روش تحلیل مسیر و با استفاده از نرمافزارهایSPSS و AMOSتحلیل شدند. مدل نهایی پژوهش برازش خوبی داشت. براساس یافتههای بهدستآمده، حمایت اجتماعی ادراکشده ازطریقِ خودکارآمدی، درگیری شناختی عمیق را بهصورتِ مثبت و معنیدار و درگیری شناختی سطحی را بهصورتِ منفی و معنیدار پیشبینی کرد. همچنیناثر حمایت اجتماعی ادراکشده بر هر دو نوع درگیری شناختی بهصورتِ مستقیم معنیدار نبود. نتایج نشانگر نقش مهم خودکارآمدی در درگیری شناختی عمیق دانشجویان است.