استفاده از تکنیکهای محاسبات نرم جهت برنامهریزی تخصیص منابع آب در زمان خشکسالی
نویسندگان
1 هیات علمی/ دانشگاه تحصیلات تکمیلی کرمان
2 کرمان- خیابان شهید مصطفی خمینی 6 -
3 هیات علمی/ دانشگاه تحصیلات تکمیلی کرمان
doi
10.22125/iwe.2022.150690چکیده
بخش کشاورزی عمده مصرف کننده منابع آب در کشور میباشد، لذا اتخاذ تصمیمات مناسب در برنامهریزی و تخصیص منابع آب در این بخش کمک شایانی در جهت مدیریت کارای این منابع میکند. هدف تحقیق حاضر آنست تا با استفاده از ابزارهای محاسبات نرم همانند الگوریتم بهینهسازی ازدحام ذرات (PSO) و الگوریتم ژنتیک (GA)، مدلسازی مقادیر رهاسازی بهینه از مخزن و برنامهریزی آبیاری در شبکههای کشاورزی پاییندست سد زایندهرود، تدوین گردد. در این راستا تقویم کشت محصولات، کل آ ب موجود و زمین قابل کشت در بخش کشاورزی و محدودیتهای نیاز آبی متغیر محصولات از جمله مهمترین قیود غیر خطی تحقیق حاضر میباشند. نتایج حاکی از آن بود که مدلسازی یکپارچه PSO با توزیع بهتر کمبودهای آبی بین مراحل مختلف رشد محصولات، توانست سود سیستم را در مقایسه با مقادیر تخصیص به روش سنتی (ونشبندی) به طور قابل توجهی افزایش دهد. همچنین با ملاحظه زمان رسیدن به همگرایی و نیز کل سود، مدل PSO عملکرد بهتری نسبت به GA داشته است. در نهایت استفاده از تکنیکهای محاسبات نرم در برنامهریزی آبیاری، میتواند الگوهای موثری برای تخصیص منابع آب کشاورزی در مناطق خشک با منابع آب محدود فراهم کند.